ศาสนาที่ตรง
คือศาสนาที่ทำให้ไม่หลง
ไม่หลงตน
ไม่ลืมตัว
ไม่หลงกาย
ไม่ลืมใจ
ไม่ให้โทสะ
ไม่ให้โมหะ
ไม่ให้โลภะ
เกิดขึ้น
หลวงพ่อเทียนชี้ตรงมาที่ใจกลาง
ของการให้ทาน
การรักษาศีล
การทำกรรมฐาน
และการเจริญวิปัสสนา
สิ่งเหล่านี้มีความหมาย
ก็เพื่อป้องกันความหลง
ถ้ายังทำอยู่
แต่ใจยังหลงตน
ยังลืมตัว
ยังหลงกาย
ยังลืมใจ
และยังมีโทสะ
โมหะ
โลภะ
เกิดขึ้นง่าย
ก็แปลว่า
เรายังไม่ตรงทาง
โทสะ
โมหะ
โลภะ
ไม่ได้อยู่ตลอดเวลา
มันไม่ได้อยู่ทั้งวันทั้งคืน
และไม่ได้เว้นใครเลย
ไม่ว่าพระ
ไม่ว่าญาติโยม
ไม่ว่าเด็ก
ไม่ว่าผู้ใหญ่
ไม่ว่าแก่
ไม่ว่าเฒ่า
ล้วนมีสิ่งนี้ปรากฏได้
และล้วนรู้ได้เหมือนกัน
จึงต้องฟังให้ดี
ฟังด้วยใจที่ตั้งมั่น
เพราะถ้าไม่ตั้งใจฟัง
ก็ไม่ค่อยจำ
ไม่ค่อยเห็น
ไม่ค่อยรู้ทัน
แม้ในวันที่ไม่ได้พูดถึงทาน
ไม่ได้พูดถึงศีล
ไม่ได้พูดถึงกรรมฐาน
ไม่ได้พูดถึงวิปัสสนา
ถ้าเรายังไม่หลงตน
ไม่ลืมตัว
ไม่หลงกาย
ไม่ลืมใจ
ถ้ารู้สึกตัวในการทำ
ในการพูด
ในการคิด
ถ้ารู้จิตใจที่มันนึก
ที่มันคิด
ที่มันไหวอยู่ทุกขณะ
ตรงนั้นแหละ
โทสะ
โมหะ
โลภะ
เกิดไม่ได้
เพราะไม่หลง
เพราะไม่ลืม
นี่คือการถือพระพุทธศาสนา
ให้ถูก
ให้ตรง
แก่นนี้ไม่ได้อยู่ไกล
ไม่ใช่ของคนชาติใดชาติหนึ่ง
คนไทย
คนจีน
คนฝรั่งเศส
คนอังกฤษ
คนอเมริกา
คนเขมร
คนญวน
คนลาว
ต่างก็มีสิ่งนี้เหมือนกัน
และต่างก็หลงได้เหมือนกัน
พระพุทธเจ้าจึงทรงสอน
จากความรู้จริง
จากการไปถึงแล้ว
แล้วนำทางกลับมาบอกเรา
ให้ประพฤติปฏิบัติตาม
เมื่อเราตั้งใจเดินตาม
เราก็จะค่อยๆ รู้
ค่อยๆ เห็น
ค่อยๆ เป็น
ค่อยๆ มี
อย่างที่ควรเป็น
ทางนี้ไม่ไกล
อยู่ที่รู้ตัว
อยู่ที่ไม่หลง
อยู่ที่ใจตื่นขึ้นมา
กับกาย กับใจ
ในทุกขณะ
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati