ของดีมีอยู่แล้วในตัวเรา หัดรู้ตัวให้ดี แล้วทุกข์จะดับ

 

ความจริงอยู่ในตัวเราแล้ว


คำว่าพระ

ไม่ใช่ไกลออกไปจากชีวิต


พระ คือผู้สอนคน

ให้รู้จักความจริง


ถ้าเป็นพระสงฆ์โดยสมมติ

สอนคนที่ไม่รู้ให้รู้

ก็เรียกว่าพระ


ถ้าเป็นคนที่รู้

ไปสอนคนที่ไม่รู้ในบ้าน ในชุมชน

ก็เป็นครูโรงเรียน


เมื่อมองอย่างนี้

วัดก็คือโรงเรียนของชีวิต

โรงเรียนของจิตใจ


แต่เวลานี้

วัดมากขึ้น

คำสอนเรื่องทำบุญก็มากขึ้น


คนมาชวนกันทำกฐิน

แจกซองกันเอาบุญ


แต่การสอนให้ดูจิต ดูใจ

ให้ละโลภ ละโกรธ ละหลง

กลับมีน้อยเหลือเกิน


เรื่องนี้ชวนให้คิด


ถ้าบุญมีจริง

ทำบุญแล้วได้เงินมากจริง


เราจะเอาบุญไว้คนเดียวได้ไหม


หลวงพ่อถามไว้ตรง ๆ

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง

ก็คงไม่อยากบอกใครเลย

เอาไว้คนเดียวดีกว่า


แต่ความจริงไม่เป็นอย่างนั้น


จึงต้องออกไปบอกบุญ

ให้โยมมาร่วมกัน

แจกซองกันเอาบุญ


พอคิดลึกลงไป

ก็เป็นเรื่องน่าคิดมาก


แต่คนเรามักไม่ค่อยยอมคิด


เพราะอย่างนี้

วัดจึงค่อย ๆ ไม่เป็นวัด


พระก็ไม่ฝึกตนเอง

ไม่ทำตนเองให้เป็นที่พึ่ง

ไม่ทำตนเองให้เป็นที่ศรัทธาเลื่อมใส


ไม่สอนให้คนเกิดปัญญา

ไม่สอนให้เข้าใจชีวิต

ไม่สอนให้เข้าใจอุปสรรคของชีวิต


เราจึงต้องกลับมาเรียนรู้ใหม่


กลับมาฝึกหัดขัดเกลาตนเอง

ให้เป็นพระยิ้มให้ได้จริง


รู้จักตนเองจริง ๆ

รู้แล้ววางได้

ไม่ยึดมั่นถือมั่นในทิฏฐิของตน


อยู่ให้เป็นหลัก

เป็นคนที่ชาวบ้านเห็นแล้วอยากเข้าใกล้


โยมเข้ามาแล้ว

ไม่รู้สึกเป็นพิษเป็นภัย

ยิ้มได้

สบายใจ


นี่แหละ

พระยิ้ม


ถ้ามีพระยิ้มอยู่กับตัว

ก็เหมือนเอาพระยิ้มมาแขวนคอไว้


เดินอยู่ตรงนี้

ก็เหมือนเดินไปสวรรค์ นิพพานนั่นเอง


แต่ถ้าเมื่อใดโกรธขึ้นมา

พระสงฆ์ก็ตกนรกได้เหมือนกัน

นรกจริง ๆ


นรกจึงไม่ใช่เรื่องไกล

มันอยู่ในความโกรธ

อยู่ในใจของเราเอง


จึงไม่มีใครถูกยกเว้น


เรื่องนี้มีอยู่ในทุกศาสนา

ให้เข้าใจกันอย่างนี้


พูดความจริงอย่างนี้

อาจฟังดูแรง


แต่ก็ต้องพูด


เพราะคนเราต้องการความจริงจริง ๆ

จึงจะแก้ทุกข์ได้


ของดีมีอยู่แล้วในตัวเราทุกคน

อย่าพากันลืมเสีย


ชีวิตของเรานี่แหละ

ดีและประเสริฐที่สุดแล้ว


อย่ามัวไปไขว่คว้า

ในสิ่งที่ไม่จริงไม่จัง


ให้หัดเจริญสติ

ทำความรู้สึกตัว


ให้เป็นผู้ตื่นอยู่เสมอ

ตั้งมั่นอยู่เสมอ


ใช้ชีวิตด้วยสติสัมปชัญญะ

ในทุกการงาน


จนชีวิตสะอาด

ผ่องใส


ท้ายที่สุด

ให้หันมาศึกษา

ฝึกหัดเรียนรู้

เจริญภาวนาที่ตรงนี้


อ้างเอาคุณพระพุทธเจ้า

พระธรรม

พระสงฆ์


ไม่ใช่ที่อื่นไกล

แต่คือความจริงที่มีอยู่ในตัวเรา


พระพุทธเจ้า

คือธรรมที่มีอยู่ในเราที่นั่งอยู่นี่แหละ


พระธรรม

ไม่ใช่ตัวหนังสือ

แต่คือสิ่งที่กำลังพูด

กำลังคิด

กำลังเป็นอยู่เดี๋ยวนี้


พระสงฆ์

ไม่ใช่เพียงอรหันตสาวกในอดีต

แต่คือจิตใจที่สะอาด

สว่าง

สงบ

ที่มีอยู่ในใจของเราทุกคน


ขอให้เรามีความเพียร

ฝึกหัดตนเองต่อไป


เพื่อค้นพบความดับทุกข์

ให้ได้ในชีวิตนี้


#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati