การรู้ตัว ไม่ใช่เรื่องไกล
พระพุทธเจ้าสอนให้รู้ในกายที่กำลังเป็นอยู่
ยืน เดิน นั่ง นอน
และยังให้รู้ในอิริยาบถย่อย ๆ ด้วย
คู้ เหยียด เคลื่อนไหว
กะพริบตา อ้าปาก
หายใจเข้า หายใจออก
เอียงซ้าย เอียงขวา
ก้ม เงย
เดินหน้า ถอยหลัง
แม้กลืนน้ำลายลงไปในลำคอ
หรือจะโดยวิธีใดก็ตาม
ให้มีสติ
ตามกำหนดรู้ในทุก ๆ อิริยาบถ
ตรงนี้แหละ
ไม่ใช่เรื่องเล็ก
แต่พวกเรากลับไม่ค่อยสนใจ
กลับไปสนใจเรื่องอื่น
จึงยังไม่เข้าใจหัวใจของธรรม
ไม่ใช่เพียงทำบุญให้ทาน
ไม่ใช่เพียงรักษาศีล
ถ้าไม่หันมาดู
ความหลงผิดในใจตนเอง
ก็ยังไม่พ้นทุกข์
เพราะทุกข์จริง ๆ
ไม่ใช่เรื่องเงินทอง
ไม่ใช่เรื่องฐานะ
ไม่ใช่เรื่องเรียนสูง
ไม่ใช่เรื่องชื่อเสียง
แต่คือกิเลสที่เกิดขึ้นในใจ
โทสะ
โมหะ
โลภะ
สามอย่างนี้
ไม่ไว้หน้าใครเลย
มีเงินมากก็ไม่กลัว
เรียนสูงก็ไม่กลัว
บวชมานานก็ไม่กลัว
เป็นคนรวยหรือคนจนก็ไม่กลัว
แต่กิเลสนี้
กลัวผู้ที่มีสติ
กลัวผู้ที่เป็นศิษย์พระพุทธเจ้า
กลัวผู้ที่รู้ตัวจริง ๆ
เพราะเมื่อรู้ตัว
ความหลงก็อยู่ไม่ถนัด
เมื่อมีสติ
กิเลสก็ไม่อาจครอบงำได้ง่าย
นี่แหละ
ทางของผู้ปฏิบัติ
ไม่ใช่ทางของการพูดมาก
เป็นทางของการรู้ตรง
ในกาย ในใจ
ในทุกอิริยาบถ
และถ้าพุทธบริษัททั้ง ๔
ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา
ยังประพฤติปฏิบัติชอบ
ยังเดินตามพระธรรมวินัย
ยังเจริญวิปัสสนาอยู่
พระพุทธศาสนาก็ยังมั่นคง
มรรคผลนิพพาน
ก็ยังไม่ว่างจากโลกนี้
เพราะธรรมไม่ได้หายไปไหน
แต่อยู่ที่ว่า
เรายังหันกลับมารู้ตัว
อย่างจริงจังหรือไม่
วันนี้
ถ้าเรายังไม่สนใจเรื่องนี้
เราก็ยังไม่รู้
ถ้าเราหันมาสนใจ
หันมาดูตรง ๆ
ความเข้าใจก็เริ่มเปิดทาง
และทางนั้น
คือทางที่พ้นจากความหลง
ทีละน้อย ทีละน้อย
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati