“สงบแท้ คือขาดความอยากสงบ” “เป็นอย่างนั้น ก็ต้องเข้าใจอย่างนั้น”

 

จุดเดียวก็พอแล้ว

คำของหลวงพ่อทำให้เห็นว่า

ธรรมะไม่ใช่เรื่องพูดมาก

ร้อยคำ พันคำ

สุดท้ายก็มีจุดสำคัญอยู่จุดเดียว

ถ้าเห็นจุดนั้น

ก็เหมือนเห็นของจริงตรงหน้า

ไม่ต้องแต่ง

ไม่ต้องเติม

ไม่ต้องไปไกล

หลวงพ่อบอกว่า

เมื่อเป็นอย่างนั้น

ก็ต้องเข้าใจอย่างนั้น

เมื่อยังไม่เป็น

ก็ยังไม่เข้าใจ

เรื่องนี้ฟังดูเรียบง่าย

แต่ลึกมาก

เพราะความเข้าใจ

ไม่ได้เกิดจากการจำเอา

ไม่ได้เกิดจากการคิดเอา

แต่เกิดจากการรู้ตรง

รู้ด้วยตัวเอง

เห็นด้วยตัวเอง

เป็นอย่างนั้นเอง

หลวงพ่อเคยให้ทาน

เคยรักษาศีล

เคยทำความสงบ

แต่ตอนแรก

ยังไม่รู้ความสงบจริง

ความสงบที่ไปนั่งภาวนา

ดูลมหายใจให้มันนิ่ง

หลวงพ่อบอกว่า

อันนั้นยังไม่ใช่สงบแท้

เพราะยังมีคนที่อยากสงบอยู่

ยังมีความอยาก

ยังมีการจับ

ยังมีการติด

จึงเป็นความสงบแบบไม่อยากสงบ

ฟังดูแปลก

แต่ชี้ตรงมาก

เหมือนเรานั่งอยู่

แล้วเผลอไปเพลินกับความนิ่งนั้น

เพลินกับภาวะนั้น

พอเพลินแล้ว

ก็อยากอยู่ต่อ

อยากให้เป็นอย่างนั้นเรื่อยไป

แต่หลวงพ่อชี้ว่า

แท้จริงมันขาดออกไปแล้ว

จะเรียกว่าสงบก็ได้

จะเรียกว่าไม่สงบก็ได้

เพราะมันเป็นเพียงภาวะหนึ่ง

ที่เกิดขึ้นแล้วดับไป

เปลี่ยนไปอยู่เสมอ

บางทีก็เพลิน

บางทีก็ขาด

บางทีก็หาย

บางทีก็เปลี่ยน

นี่แหละ

ของจริงที่ทุกคนต้องพบ

หนีไม่พ้นเลย

เมื่อเห็นเช่นนี้

ก็ไม่ต้องรีบจับชื่อ

ไม่ต้องรีบตัดสิน

เพียงรู้ตามที่เป็น

เห็นตามที่เกิด

แล้วใจจะค่อยๆ คลายจากการยึด

ธรรมะจึงไม่ใช่การไปเป็นอะไร

แต่คือการรู้ว่า

สิ่งทั้งหลายเป็นอย่างไร

และเมื่อรู้ตรง

ใจจะไม่หลงไปกับอาการนั้นนานนัก

เห็นเกิด

เห็นดับ

เห็นแล้ววาง

นี่แหละ

ทางของความรู้สึกตัว

ทางที่เรียบ

แต่ตรงถึงแก่น

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati