ทำดีแล้ว
แต่ยังต้องรู้ตัวด้วย
การศึกษาเล่าเรียนพระไตรปิฎกก็ดี
การให้ทานก็ดี
การรักษาศีลก็ดี
การกราบไหว้ก็ดี
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความดี
เป็นทางที่งาม
เป็นเหตุให้ใจอ่อนโยนขึ้น
แต่ถ้าในใจยังมีโกรธ
มีโลภ
มีหลง
ความดีก็ยังถูกไฟเผาได้
เหมือนปลูกบ้านไว้สวยงาม
น่าอยู่
พักอาศัยได้
อยู่ไปได้เพียงไม่กี่วัน
แล้วกลับเอาน้ำมันเชื้อเพลิงไปราด
จุดไฟลงไปอีกที
บ้านที่สร้างไว้ดีนัก
ก็ไหม้หมดในพริบตา
ความดีก็เช่นนั้น
ให้ทานแล้ว ใจก็เบา
รักษาศีลแล้ว ใจก็สงบ
แต่พอความโกรธเกิดขึ้น
ความเบานั้นหาย
ความสงบนั้นดับ
ความดีที่เพิ่งเกิด
ก็เหมือนไม่เหลืออะไร
แล้วเราก็เริ่มสร้างใหม่
พยายามทำสมาธิ
พยายามประคองใจ
แต่ถ้าเผลอหลงอีก
ไฟก็กลับมาไหม้อีก
จึงเห็นชัดว่า
การเจริญความรู้สึกตัว
มีค่ามาก
เพราะความรู้สึกตัว
เป็นตัวรู้ทันโทสะ
รู้ทันโลภะ
รู้ทันโมหะ
เมื่อไม่หลงตัว
ไม่ลืมตัว
โทสะจะเกิดขึ้นตรงไหน
เมื่อกำลังทำดีอยู่
ความชั่วจะมีที่เกิดได้อย่างไร
แต่ถ้าหลงแล้ว
สติปัญญาก็ไม่เกิด
ถ้ากำลังทำชั่วอยู่
ความดีก็ไม่ปรากฏ
เพราะฉะนั้น
การทำดีนั้นดีแล้ว
แต่ยังไม่พอ
ถ้าใจยังไม่ทำให้ความรู้สึกตัวปรากฏขึ้นจริง
เมื่อความรู้สึกตัวเกิดขึ้น
นั่นแหละจึงถูกต้อง
ตรงตามทางธรรม
ตรงตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจริง ๆ
ให้รู้ตัวในกาย
ให้รู้ตัวในการเคลื่อนไหว
ให้รู้ตัวในใจที่กำลังเกิดดับ
ไม่ลืมตัว
ไม่เผลอไปตามไฟ
เมื่อรู้ทันได้
ไฟก็ไม่มีที่เกาะ
บ้านของใจจึงไม่ถูกเผาผลาญ
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati