ทุกข์เกิดเพราะไม่รู้ รู้ตัวเมื่อไร ความปกติก็มีอยู่แล้ว

 

ทุกข์เกิดจากความไม่รู้


คำสอนนี้เรียบง่าย

แต่ลึกถึงใจ


คนเราไม่ต้องการความทุกข์

เกลียดความทุกข์

อยากพ้นความทุกข์


แต่เมื่อไม่รู้เท่าทันใจตัวเอง

ทุกข์ก็เข้ามาได้

โดยเราไม่ทันเห็น


ทุกข์ไม่ได้มีอยู่กับเราตลอดเวลา

และไม่ได้เป็นตัวเรา

ความจริงที่มีอยู่แท้แน่นอน

คือความปกติ


จิตใจของคนเรา

ตามธรรมชาติแล้ว

อยู่ในภาวะปกติ


แต่เมื่อหลงไปกับอารมณ์

เมื่อทำงานด้วยความไม่รู้

เมื่อนั้นแหละ

ความทุกข์ก็แฝงอยู่ในงานนั้น


งานจึงไม่ใช่เพียงงาน

แต่กลายเป็นงานที่ทำด้วยความทุกข์


หลายคนไปดูหนัง

ไปดูละคร

ไปตามสิ่งที่อยาก

เพราะความทุกข์พาไป


ความอยากนั้น

บางครั้งเกิดขึ้นเพียงวูบเดียว

แวบเดียวเท่านั้น


พอคิดขึ้นมา

เรากลับไม่เห็นความคิด

เรารู้แต่ความคิด

แล้วก็ทำตามมันไป


จึงเหมือนว่าเราเลือกเอง

แต่ลึกลงไป

เป็นอารมณ์ที่พาไป


แม้การสูบบุหรี่ก็เช่นเดียวกัน

บางครั้งไม่ได้ตั้งใจจะสูบ

แต่ทำไปตามอารมณ์

ตามความเคยชิน

ตามความรู้สึกที่ดันขึ้นมา


คิดว่าเป็นสุข

แต่แท้จริงแล้ว

ทุกข์กำลังบังคับให้ทำ


ถ้าเราเริ่มหันกลับมา

ดูใจของตนเอง

เห็นความคิดที่เกิดขึ้น

เห็นอารมณ์ที่พาไป

เห็นความอยากที่ผุดขึ้นมาแล้วดับไป


เราจะค่อยๆ รู้ว่า

สิ่งที่เคยคิดว่าเป็นเรา

แท้จริงแล้วไม่ใช่ตัวเรา


เมื่อเห็นตรงนี้

ใจจะไม่ถูกลากไปง่ายๆ

จะค่อยๆ ตั้งอยู่ในความปกติ

ในความรู้ตรง

ในความรู้สึกตัว


ความทุกข์ไม่ได้หายเพราะเราหนี

แต่เบาลงเพราะเราเห็น


และเมื่อเห็นแล้ว

เราจะรู้ว่า

ความปกตินั้นมีอยู่แล้ว

เพียงแต่เราเคยหลงมองข้ามมันไป


#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati


Archive