“…*ถ้าท่านทั้งหลายทำบุญ-รักษาศีล
ทำกองกฐิน-บังสุกุล-ผ้าป่า หรือบวชนาคมาก ๆ แล้ว
สามารถเลิกละความโกรธ-ความโลภ-ความหลงได้
ก็นับว่าดียิ่ง
แต่สิ่งเหล่านี้ข้าพเจ้าเคยทำแล้ว
ทั้ง ๆ ที่กำลังทำบุญอยู่ พอมีคนใดมาว่า
ก็เกิดไม่พอใจขึ้นมา ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังตกนรก*
ที่พูดมานี้ เป็นความจริงที่ประสบกับตัวข้าพเจ้าเอง
*คนส่วนมากใน ๑,๐๐๐ คน จะรู้เรื่องการดูจิตใจนี้ไม่ถึง ๑๐ คน*
แต่ถ้าเป็นเรื่องการทำบุญกุศลแล้ว
๑๐๐ คน…รู้จัก-เข้าใจได้ ๙๐ คน หรือบางที ๑๐๐ คนก็รู้จักหมด
ที่ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้
บางท่านจะหาว่าข้าพเจ้าทำลายล้างลัทธิ-ประเพณี
แต่ไม่ใช่
**ข้าพเจ้าอยากให้ท่านหันมาทำความรู้สึกตัว
มาดูความคิด-จิตใจ อันเป็นต้นตอของชีวิต
เป็นทางเดินที่ถูกต้องของชีวิต แล้วเราจะพบสัจธรรมจริง ๆ**
‘สัจจะ’แปลว่าความจริง หรือของจริง-ของไม่ตาย
สิ่งเหล่านี้มีอยู่ในตัวเรามานานแล้ว ขอให้ท่านคิดดูให้ดี
**เมื่อข้าพเจ้าปฏิบัติธรรม ข้าพเจ้ายังเป็นฆราวาส
ก็ได้ปฏิบัติในการดูความคิด ดูจิตใจนี้แหละ
ซึ่งไม่ได้เป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับอะไรทั้งหมด
ทำความรู้สึกตัว ทำความตื่นตัวอยู่เสมอ
ความไม่รู้สึกตัวก็ออกไป หรือหายไป
เหมือนเราจุดไฟขึ้น ความมืดก็หายไป
ความสว่างเข้ามาแทนที่
คนเราก็เช่นเดียวกัน ถ้ามารู้สึกตัวบ่อย ๆ
ความไม่รู้สึกตัวก็หายไป ปัญญาก็เกิดขึ้น
สามารถไปไล่ความไม่รู้และความหลงออกไป
ความทุกข์ก็หมด
ดังนั้นบุญคือการไม่มีทุกข์นั่นเอง**
สิ่งที่ข้าพเจ้านำมาเล่าสู่กันฟังในวันนี้
ก็เห็นว่าเป็นการทดแทน หรือขอบคุณท่านทั้งหลาย
ที่มาช่วยอนุเคราะห์ ในคราวที่ข้าพเจ้าเจ็บป่วย
เข้าผ่าตัดในโรงพยาบาล ข้าพเจ้าไม่มีสิ่งอื่นใดจะให้ท่านได้
นอกจากการนำความจริงมาเล่าสู่กันฟังเท่านั้น
ซึ่ง**ความจริงนี้มันมีอยู่เช่นนี้ตลอดมา
ใครจะรู้หรือไม่รู้ ก็มีอยู่แล้ว*
ดังนั้นจึงขอให้ท่านทั้งหลายจงเจริญในธรรม
และสามารถเข้าสู่ความจริง
อันเป็นทางเดินที่ถูกต้องของชีวิต ด้วยกันทุกคนเทอญ**”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ