“…เรื่องแนววิธีปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าท่านสอนเอาไว้ว่า
**‘ทุกคนทำได้
เมื่อเราทำได้-รู้แล้ว ก็ต้องเอาไปเผยแผ่ให้กว้างขวาง
ให้คนที่ยังไม่เคยได้ฟัง-ได้ฟัง
คนที่ยังไม่เคยได้ยิน-ได้ยิน
คนที่ยังไม่เคยได้รู้-ได้รู้’**
เราก็เคยได้ยินว่า
‘เมื่อพระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้เป็นพระอรหันต์แล้ว
พระองค์ก็ไปสอนปัญจวัคคีย์ทั้ง ๕
เมื่อปัญจวัคคีย์ทั้ง ๕ องค์นั้นได้เห็น-รู้
เข้าใจเหมือนกันกับพระพุทธเจ้าแล้ว
แก้ปัญหาตัวเอง แก้ทุกข์ตัวเองได้
พระองค์ก็แนะนำให้แยกย้ายกันไปเผยแผ่คนละทาง
เพราะมีคนน้อย
ดังนั้น พวกเราในจำนวน ๒๖ คนนี้
**ถ้าหากเราทุกคนมั่นใจว่า เรามี-เราเป็น-เราเห็น-เรารู้
เราเข้าใจแนบแน่นกับสิ่งเหล่านั้น
เราก็เอาไปเผยแผ่ไปพูดให้คนฟัง
รับประกันได้ว่าคำสอนของพระพุทธเจ้าจะมั่นคง
ไม่หวั่นไหว-ไม่เปลี่ยนแปลง เพราะเรารู้จริงแล้ว**
ท่านฝากเอาไว้แก่พวกเรา
แต่ว่าพวกเรานั้น
บางคนก็เข้าใจมาก-บางคนก็เข้าใจน้อย มันเป็นธรรมดา
แต่**สอนตามอุดมการณ์ของเรา ที่เรารู้
อย่าไปสอนนอกเหนือไปจากอุดมการณ์ของเรา ที่เรายังไม่รู้**
*ถ้าเราไปสอนสิ่งที่เรายังไม่รู้ แล้วเขาถามมา
เราก็ไปแก้ปัญหาของเขาไม่ได้ เพราะเราไม่รู้นะ*
สิ่งที่เรารู้ เขาถามมา-เราแก้ได้
จะถูกใจของคนนั้น หรือไม่ถูกใจของคนนั้น
มันเป็นเรื่องของคน ซึ่งเป็นธรรมดา
ดังนั้นที่ได้ให้ข้อคิด
เป็นเครื่องเตือนจิตสะกิดใจเป็นครั้งสุดท้ายนี้
ก็คิดว่าอยากให้พวกเราได้เอาไปใช้ให้ถูกต้องตามหน้าที่
ผู้เป็นครู ก็ต้องนำไปสอนหนังสือ
ก็ต้องพูดธรรมะคำสอนของพระพุทธเจ้าให้นักเรียนฟัง
ผู้เป็นตำรวจปราบปรามผู้ร้าย ก็ต้องเอาธรรมะไปพูดให้ฟัง
คนที่เป็นทหารปราบปรามข้าศึก ก็ต้องเอาธรรมะไปพูดให้เขาฟัง
เขาจะได้ชมธรรมะ
คำสอนของพระพุทธเจ้าก็จะเจริญก้าวหน้า…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ