“…**เรื่องของการกระทำนั้น
สิ่งที่เป็นขึ้นมา เราก็จะรู้เอง
คนอื่นจะรู้กับเราไม่ได้
พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า‘เรารู้เอง-เห็นเอง-เข้าใจเอง’**
ส่วนเรา ก็อย่างที่เคยพูดเอาไว้ว่า
**‘เราต้องรู้ตาม-เห็นตาม-ตรัสรู้ตามพระพุทธเจ้า’
เราเป็นสาวกของพระพุทธเจ้า
เรียกว่า‘สาวกพุทธะหรือพุทธสาวก’
คือผู้รู้ตาม-เห็นตาม-เข้าใจตาม
ซึ่งต้องมีศีลและทิฏฐิเสมอกันกับพระพุทธเจ้า**
พระสาวกทุกองค์ต้องเห็นว่าสิ่งนี้เป็นของจริง
สมมติเอานะ แต่ว่าก็จริงโดยสมมติ
คนเกิดมาแล้วต้องตาย
ผู้หญิงก็ต้องตาย ผู้ชายก็ต้องตาย
พระสงฆ์องค์เจ้าก็ต้องตาย
จึงว่า‘ความจริงเปลี่ยนแปลงไม่ได้’
แต่คนเรากลัวตาย ไม่กลัวเกิด
พระพุทธเจ้าจึงสอนให้เราทุกคนกลัวเกิด ไม่ต้องกลัวตาย
ดับเหตุทางต้น ไม่ใช่ดับทางปลาย
หรือพูดว่า‘ดับต้นเหตุ ไม่ใช่ดับปลายเหตุ’*
นี่-มันเป็นอย่างนั้น
ดังนั้น **การทำทุกสิ่ง-ทุกอย่าง
ต้องทำจริง และพูดจริงด้วย**
*ทำไม่จริง-พูดไม่จริง จะได้ของจริงไหม ?
ไม่ได้
ก็ทำไม่จริงเสียแล้วนี่ ของจริงจะมีได้อย่างไร ?*
**เราทุกคนสามารถที่จะทำให้รู้แจ้ง
เห็นจริงตามความเป็นจริงได้**
เมื่อเรารู้แจ้ง-เห็นจริงตามความเป็นจริงแล้ว
ถ้าเรารักพระพุทธเจ้าจริง ๆ
ก็ต้องยอมเสียสละชีวิตได้เพื่อรักษาความจริงเอาไว้
จึงว่า‘ไม่เปลี่ยนแปลง-ไม่แปรผัน’
เปลี่ยนแปลงไม่ได้
เพราะเรารักพระพุทธเจ้า-เรารักพระธรรม-เรารักพระสงฆ์
ก็เราเอาพระพุทธเจ้า-เอาพระธรรม-เอาพระสงฆ์ มาไว้ที่ตัวเรา
แต่ไม่ได้เอามาดอก
คือ **พระพุทธเจ้าก็อยู่ที่ตัวเรา
พระธรรมก็อยู่ที่ตัวเรา พระสงฆ์ก็อยู่ที่ตัวเรา**
จึงว่า**‘ความเป็นพระอริยบุคคลนั้น
สามารถที่จะทำให้ทุกคนเป็นได้’**
*ไม่ใช่จะไปเรียนเอาจากพระไตรปิฎก
รู้แล้วพูดได้ อย่างนั้นไม่ใช่รู้นะ
นั่นยังไม่ได้ทำ!*…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ