“…*สิ่งที่พระพุทธเจ้าสอน
หรือแสดงธรรมในวันอาสาฬหบูชานั้น
ที่เรียกว่า‘แสดงธัมมจักกัปปวัตตนสูตร’
หรืออะไรนั่น หลวงพ่อก็ไม่ค่อยรู้หรอก
ท่านก็แสดงเรื่องโกรธ-โลภ-หลงนี้เอง เรื่องทุกข์นี้เอง*
ดังนั้นการที่เรามาที่นี่ ก็มาพูดเรื่องทุกข์
**เรามาปฏิบัติธรรมนี้ ก็เพื่อให้เข้าใจทุกข์จริง ๆ
ความทุกข์ทุกประเภทนี้แหละ
เพราะความเคลื่อนไหวของร่างกาย
เพราะความเคลื่อนไหวของจิตใจ
ดังนั้นจึงว่า‘จะต้องพยายามไม่นั่งนิ่ง ๆ’**
เมื่อมาที่นี่ ก็จะสอนกัน-แนะนำกัน
**ให้ทำวิธีที่มีการเคลื่อนไหวอยู่เสมอ โดยทำเป็นจังหวะ
นี่…ทำอย่างนี้
พลิกมือขวาตะแคงขึ้น
ยกมือขวาขึ้นครึ่งตัว
เอามือขวามาที่สะดือ
แล้วก็พลิกมือซ้าย(ตะแคง)ขึ้น
ยกมือซ้ายขึ้นครึ่งตัว
เอามือซ้ายเข้ามาทับมือขวาที่สะดือ
แล้วก็เลื่อนมือขวาขึ้นหน้าอก
เอามือขวาออกตรงข้าง
ลดมือขวาลงที่ขาขวา ตะแคงไว้
คว่ำมือขวาลงที่ขาขวา
ให้รู้สึกทุกขณะ
แล้วก็เลื่อนมือซ้ายขึ้นหน้าอก
เอามือซ้ายออกตรงข้าง
ลดมือซ้ายลงขาซ้าย ตะแคงไว้
คว่ำมือซ้ายลงที่ขาซ้าย
มันเคลื่อนมันไหว ก็ให้รู้
มันหยุด ก็ให้รู้
ทำอย่างนี้แหละ ทำต่อไปเรื่อย ๆ
นี้แหละเรียกว่า‘การปฏิบัติตัวเราจริง ๆ
แล้วผลของมันก็จะต้องเกิดขึ้นจริง ๆ
เพราะการทำอย่างนี้เป็นเหตุของมัน’**
พระพุทธเจ้าของเรา ท่านสอนเราว่า
**‘ให้มีสติกำหนดรู้ในอิริยาบถทั้ง ๔ คือ
ยืน-ก็ให้มีสติกำหนดรู้
เดิน-ก็ให้มีสติกำหนดรู้
นั่ง-ก็ให้มีสติกำหนดรู้
นอน-ก็ให้มีสติ(กำหนด)รู้’
แล้วท่านยังสอนย้ำเข้ามาอีกว่า
‘ให้มีสติกำหนดรู้ในอิริยาบถย่อย’
คู้-เหยียด-เคลื่อนไหวโดยวิธีใดก็ตาม…ให้รู้
ผลก็เลยเกิดขึ้นมาให้พระองค์ได้รู้-ได้เห็น
แล้วพระองค์จึงนำมาสอนเรา**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ