“…*นิสัยคนนั้นไม่เหมือนกัน
จริตของคนไม่เหมือนกัน
สติปัญญาของคนไม่เหมือนกัน*
แต่**สภาพสภาวะจิตใจอันที่มันไม่ทุกข์นั้น
มันเหมือนกันหมด**
ท่านจึงว่า **‘เมื่อเราทำจังหวะนี้ไป
มันจะวางอารมณ์หมด
วางหมด ว่างหมด-ว่างเปล่า’
แต่ไม่ใช่ว่างโดยไม่มีสติปัญญานะ
มันเห็นใจเราหลุดพ้นจากภาวะทุกสิ่ง-ทุกอย่าง
มันเห็น-มันรู้-มันเข้าใจ
โอ! ลักษณะนี้นี่เอง ที่ท่านเรียกว่า‘จิตพ้นแล้ว
จากสภาพสภาวะที่อะไรปรุงแต่งไม่ได้อีกต่อไป’
พระองค์เห็นตรงนั้น พระพุทธเจ้าท่านเห็น**
อย่างที่พวกเราก็ยังเอามาสวดกันอยู่
**‘จิตใจเราถึงที่สุดแล้ว
ซึ่งสภาพสภาวะที่อันใดปรุงแต่งไม่ได้อีกต่อไป’
ท่านเห็นอันนี้
นี่ล่ะ(ที่)พระพุทธเจ้า(ตรัสว่า)
‘เมืองอันนี้แหละ เราไปถึงแล้วแห่งนั้น’**
ว่าอย่างนั้น-ท่านว่า
*ไม่ใช่เดินด้วยเท้า
ไม่ใช่ว่าเดินทางด้วยรถยนต์
ไม่ใช่ว่าเดินทางด้วยเครื่องบิน
ไม่ใช่*
**พระองค์ดูจิต-ดูใจ
ดูสภาพสภาวะที่มันว่างหมดนี่ต่างหากเล่า** …”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ