“…**เมื่อเราเดินไป-เดินมา
หรือว่าสร้างจังหวะไป-สร้างจังหวะมา
หรือว่าจะทำอย่างใดก็ตามเถิด
มันเกิดรู้-เห็น-เข้าใจต้นตอของความคิด
แน่ะ! วิธีของมันน่ะ-วิธีทางจิต
ทีนี้จึงว่า‘แบ่งจิตก็ได้ หรือว่ามันหากเป็นเอง’
เมื่อรู้(-เห็น)ความคิดแล้ว ก็ดูความคิด
โดยเอาสติ-สมาธิ-ปัญญา คอยดูความคิด
ไม่ต้องไปติดตำรา ไม่ต้องไปติดสิ่งที่สมมติ
ไม่เอา-อย่าเอา ไม่ติด-ยกเลิก
เอาทิ้งไว้ตรงนั้นของมัน**
*คนที่ไม่รู้ ให้เขาทำไปอย่างนั้น*
**ส่วนคนที่รู้ เรารู้-เราเข้าใจแล้ว
เราก็ไม่ไปทำลายสิ่งเหล่านั้น
การไม่ไปทำลายนี้ ก็ไม่เข้าไปติดด้วย
การติด ก็ติดแนบแน่น ฝังอยู่กับตัวเองนี้
คอยดูจิตใจตัวเองนี้**
นี่แหละ เป็นการปฏิบัติวัตรพระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้า คืออะไร ?
*พระพุทธเจ้านั้นไม่ใช่รูปร่าง-ร่างกาย อะไรทั้งนั้น*
**ตัวจิตใจ อันไม่เกี่ยวไม่ข้องกับอะไรทั้งหมด
เป็นจิตใจสะอาด-จิตใจสว่าง-จิตใจสงบ-จิตใจราบรื่น
อย่างนั้นสิ(คือ)พระพุทธเจ้า
สิ่ง ๆ นั้น-มีหมดทุกคน**
มันเป็นอย่างนั้นน่ะ
เดี๋ยวนี้ ถ้าว่าจะพูดถึงจิตใจ
หลวงพ่อเทียน : เป็นอย่างไรจิตใจหมู่เพื่อน เดี๋ยวนี้ ?
พระ : ปกติ-เฉย ๆ ครับ
หลวงพ่อเทียน : หมู่แม่ออกเป็นอย่างใดบ้าง จิตใจน่ะ ?
แม่ออก : —-(เงียบ)—-
หลวงพ่อเทียน : มันเป็นอย่างไรบ้างจิตใจ เดี๋ยวนี้ ?
โยม : เฉย ๆ
หลวงพ่อเทียน : เฉย ๆ มีใครเป็นอย่างไรบ้างเดี๋ยวนี้-จิตใจน่ะ ?
ทุกคน : —-(เงียบ)—-
ไม่รู้จักจิตใจตัวเองเนาะ ก็ต้องดูใจตัวเองสิ
ที่ถามนี่ ถามถึงความจริงนะนี่
เดี๋ยวนี้ ถ้าผู้ใดเป็นอย่างไรก็บอก-จะได้รู้
ไม่ใช่หลวงพ่อจะไปมองเห็นจิตใจคนนั้น-คนนี้
ไม่ใช่อย่างนั้น
เพียงเล่าให้ฟังเฉย ๆ แล้วก็ถาม
*ถ้าหากผู้ใดจิตใจวุ่นวาย ยุ่งวุ่นวายอยู่
นั้นเรียกว่า‘จิตใจเป็นทุกข์
จิตใจเป็นอกุศล-จิตใจเป็นบาป’*
**ส่วนผู้ที่จิตใจมันซือ ๆ มันเฉย ๆ อยู่นี่
(เราไม่)ไปทำอย่างใดให้มัน
เพราะเราเจริญสติอยู่นี่ เราดูมันอยู่นี่**
นี่ล่ะ ท่านว่าล่ะ
**อันจิตใจเฉย ๆ จิตใจซือ ๆ นี้
ถ้าว่าตามภาษาธรรมะท่านเรียกว่า ‘อุเบกขา-วางเฉย’
และมันมีอยู่ในคนทุกคน** ไม่ใช่ว่าจะเลือกชั้นวรรณะ
(ไม่ใช่)เลือกตระกูล ว่าต้องเป็นคนร่ำรวย
คนมีความรู้ คนไม่มีความรู้
มันไม่ใช่จะเป็นอย่างนั้น
มีหมด(ทุกคน)
คนยาก-คนจนก็มี คนร่ำ-คนรวยก็มี …”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ