DM-0238 | ธรรมะประจำวัน 2023-03-02

 หลักของพระพุทธศาสนา – วิธีดับทุกข์แบบของพระพุทธเจ้า (๖/๑๐)


“…*ถ้าตัวสติไม่มีคุมตัวเราอยู่ในขณะใด


เราหลง ความหลงเข้ามา*


คำว่า‘หลง’นี้อันหนึ่ง


‘ลืม’อีกอันหนึ่ง


หลงนี้ยังมีโอกาส มีเวลาที่จะหาพบได้


ส่วนลืมนั้น ไม่มีโอกาสที่จะพานพบได้เลย


ลืมอะไร-หลงอะไร ?


*หลงอันนี้ หลงสมมติเท่านั้นเอง


เขาสมมติว่า‘รูป’-ว่า‘นาม’


เราหลงรูป-หลงนามนี้อย่างหนึ่ง


เลยไม่รู้จักรูป-นาม*


บัดนี้ หลงจิต-หลงใจ-หลงตัวชีวิตนี้ก็อีกอย่างหนึ่ง


บางคน…ถามถึงเรื่องรูป-นาม ไม่รู้จัก


ถามถึงเรื่องชีวิตจิตใจ-ยิ่งไม่รู้จักเลย อันนี้เรียกว่า‘ลืม’


ลืม โดยไม่เห็นว่าตัวทำอะไร-ไปไหน


ชีวิตมันเกิดมา คิดมาวันหนึ่งสัก ๑๐ ครั้ง-๑๐๐ ครั้ง


หรือมากกว่านั้น ก็ไม่เห็นชีวิต


อันนี้ชื่อว่า‘ลืม’


*ถึงแม้เรารู้จักสมุฏฐานต้นเหตุของความคิดนี้แล้ว


ตัวหลงก็ยังมีได้*


**บางครั้งมีคนมาว่าให้เรา-เราฟัง


สิ่งที่ไม่พอใจมันมากระทบปุ๊บ ตัวสติมันจะเข้ามาปั๊บ**


เหมือนแมวกับหนู


มาคุมเลย


**เมื่อเห็นชีวิตจิตใจอยู่อย่างนี้แล้ว ความหลงก็หายไป


อันนี้เป็นวิธีจัดการกับเรื่องความโกรธ-ความโลภ-ความหลง**


*แต่อันนี้ ยังมีความสงสัยอยู่*


ยังมีความสงสัยว่า‘ตายแล้วเกิด’


นี้! มันจะสงสัยมาอย่างนี้


แล้วคนเรานี้เกิดมีเพราะกำเนิดอันใด ?


มันจะสงสัยมาอย่างนี้


ความสงสัยน้อย ๆ นี้ ก็เป็นทุกข์ในอริยสัจ


แต่ตอนนี้ยังไม่รู้จัก


‘สัจจะ’ แปลว่าของจริง


‘อริ’ แปลว่าข้าศึก


‘ยะ’ แปลว่าพ้นไป


เขาว่าอย่างนั้น ตามตัวหนังสือ


รู้จักทุกข์อริยสัจ ก็คือ รู้จักของจริงที่ทำให้พ้นไปจากข้าศึกคือทุกข์


บัดนี้**ในทางปฏิบัติ เราก็มาดูความคิดนี้แหละตามเคย**


*แต่ว่าความหลงก็ยังมี* **แต่มันไม่ลืม-มันสำนึกได้**


‘ความคิด’ กับ ‘ตัวสติ’นี้


**ความคิด-อารมณ์มันนึกคิด เราก็รู้


คิดมากเท่าไหร่ เราก็รู้มากเท่านั้น


จึงว่า‘ปล่อยให้มันคิด อย่าไปห้าม


อย่าไปหยุดความคิด หรือว่า(ห้าม)ไม่ให้มันคิด’


ยิ่งความคิดฟุ้งซ่าน-รำคาญ-ทุกข์ใจนี่แหละยิ่งดี**


เพราะ*เมื่อมันไม่คิด เราก็เลยไม่รู้ลักษณะของความคิด*


เมื่อเราเห็นอย่างนี้


อันนี้เราไม่ต้องพูดถึงกิเลส-ตัณหา-อุปาทาน-กรรมก็ได้


**พอดีสติตั้งมั่นขึ้นมา


ความปรากฏของการเคลื่อนไหวทางรูปกายนี้


เราก็รู้เท่า-รู้ทัน รู้กัน-รู้แก้


รู้จักเอาชนะได้ทุกครั้ง-ทุกคราว


ความปรากฏของความคิดขึ้นมาก็คล้ายกัน


เราก็รู้เท่า-รู้ทัน รู้กัน-รู้แก้


คือรู้แล้ว-มันตายไปเอง** เหมือนแมวกับหนู


**มันไม่กลับคืนมาได้อีก ตัวที่มันตายแล้ว


มันเกิดกลับขึ้นมาอีกไม่ได้**


**เราจะเห็นอย่างนี้


ดูตัวนี้แหละ เห็นอย่างนี้แหละ


ความทุกข์ก็ลดลง**…”


หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

Archive