“…จึงว่า**เมื่อทำไป-ทำมา หลวงพ่อรู้ตัวหลวงพ่อเอง
(เมื่อ)หลวงพ่อรู้แล้ว-หลวงพ่อก็เข้าใจ ยกมือไหว้ตัวเอง
เห็นจิต-เห็นใจตัวเอง (ที่)มันนึก-มันคิด…มันมองเห็นเลย
แต่ไม่ใช่ตานี้เห็น ใจมันเห็น
เรียกว่า‘มีสติ-มีสมาธิ-มีปัญญารอบรู้’
‘รอบรู้’ คือว่ามีอะไรเข้ามาอยู่ที่นี่-มีอะไรบินเข้ามา(ใน)นี้ เราต้องเห็น
ใจเราก็เหมือนกัน มีอะไร(เกิดขึ้น)-ต้องเห็น**
พ่อแม่ปู่ย่าตายายบอกไว้ว่า
**‘กว้างศอก-ยาววา-หนาคืบ มีพร้อมแล้วทั้งสัญญาและใจ’
มีพร้อมแล้วทุกสิ่ง-ทุกอย่าง ให้เราศึกษาที่ตรงนี้
ก็เลยเห็นจิตใจโกรธ-เกลียด-เคียดแค้น
แน่นใจ อิจฉาริษยา เบียดเบียนคนนั้น-คนนี้
เห็นจริง ๆ**
*แต่(นั่น)ไม่ใช่ใจเรานะ มันแวบเข้ามาเท่านั้นเอง*
ก็เลยรู้-อ้อ! ยกมือไหว้ตัวเอง
อย่างนี้ก็ได้
**การปฏิบัติแบบนี้ ไม่(ได้)กำหนด
จะ(นับ)ถือศาสนาใดก็ได้ จะเป็นชาวพุทธก็ได้
เป็นชาวคริสต์ก็ได้ เป็นชาวอิสลามก็ได้
หรือเป็นศาสนาพราหมณ์ก็ได้ ศาสนาฮินดูก็ได้
ได้ยินเขาว่าศาสนาเต๋า-ศาสนาเซน
(ศาสนา)อะไรก็ตามเถอะ ได้ทั้งนั้น
เพราะศึกษาตัวเองนี้**
*ศาสนานั้น-ศาสนานี้ มันเป็นสมมติเท่านั้นเอง*
ศาสนาพุทธ-ก็สมมติ
ศาสนาพราหมณ์-ก็สมมติ
ศาสนาฮินดู-ก็สมมติ
*(ศาสนา) ก็คนนั่นเอง
ตัวคนทุกคนนั้นเป็นตัวศาสนา*
**ตัวพุทธศาสนาคือตัวรู้นี่แหละ-รู้อันนี้
แต่ไม่ใช่รู้เฉพาะเท่านี้นะ รู้มากกว่านี้**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ