“…ผมแสวงหาผู้ที่มักธรรมะ ปฏิบัติธรรมะนี่
ผมมาบวชนี่ ผมมีจุดประสงค์อยากมาพูดธรรมะ
อยากมาฟื้นฟูในหลักการการปฏิบัติธรรมะอันนี้
ถ้าหากผมบ่มีจุดประสงค์อย่างนั้น ผมบ่มาบวช
นึกว่าทุกคน
จะเป็นฝรั่งอังกฤษก็ช่าง เป็นเจ๊ก-เป็นแกวก็ตาม
จะบวชก็ช่าง บ่บวชก็ตาม
ปฏิบัติธรรมะได้แน่บัดเดียว
ผมรับรองเชื่อแน่ว่า ‘พระพุทธเจ้าบ่โกหกใครทั้งหมด
**เป็นผู้หญิง-ผู้ชาย
ปฏิบัติได้มรรค-ผล-นิพพาน เมื่อยังมีชีวิตอยู่นี้’**
*ถ้าตายแล้วจึงเอานั้น-บ่แม่น ผิดไปส่วนนี้*
**การปฏิบัติธรรมะนี่
ถ้าปฏิบัติให้ติดต่อกันบ่ให้ขาดสายจักเทื่อนี่
๓ เดือนนี่ ผมรับรองได้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย
เอ้า! ๖๐% จิตใจคนต้องเปลี่ยนเลย อย่างไวนี่ครับ**
ถ้าอย่างช้าที่สุดนี่แหละ ตำราเขาบอกว่า ๗ ปี
แต่ผมขยับเข้าอีก
**ถ้าอย่างช้าที่สุด ปฏิบัติติดต่อกันไม่ให้ขาดสายจักเทื่อแล้ว
ผมว่าคงจะไม่เกิน ๓ ปี
จะได้ประสบเอาความสุขอย่างแท้จริงในหลักพุทธศาสนา**
*แม้จะมีเงินร้อย เงินพัน เงินหมื่น เงินแสน
เอาไปซื้อเอาความสุขอันนี้ก็บ่ได้ครับ
ความสุขประเภทนี้ บ่มีตลาดขาย
ขายให้กันบ่เป็น และเอาให้กันก็บ่ได้*
**มีแต่เพียงการแนะนำ(ให้กัน)เท่านั้น
ถ้าคนแนะนำนั้นชี้ให้ไปสู่จุด อาจจะไป(ถึง)จุดได้**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ