“…พ่อ-แม่ ปู่-ย่า ตา-ยาย ครูบาอาจารย์
ท่านสอนเอาไว้ว่า ‘การทานธรรม(ให้ธรรม)
ย่อมชนะทานทั้งปวง’
ทานธรรมนี่
โดยมากตัวของผมเอง ตัวอาตมาเองไม่รู้
คำว่า‘ทานธรรม’นี้ ไม่รู้จริง ๆ
ความจริงแล้วไม่ใช่ทานเงิน ทานเสื้อ-ทานผ้า
(ไม่ใช่)ทานยารักษาโรค ไม่ใช่ทานอย่างนั้น
อันนั้นมันเป็นสังคมสมมติขึ้นมา
**คำว่า‘ทานธรรม’นั้น
หมายถึง ทานแนวความคิดที่มันสกปรกนั่นแหละ
แนวความคิดที่มันสกปรกนั้นคือ โทสะ-โมหะ-โลภะ
ไม่ให้เกิดขึ้น-เราสลัดมันทิ้ง**
พูดแต่ความดี ๆ สู่กันฟัง **การทำอย่างนี้-ทุกคนทำได้
นี้แหละ(คือ)แนวทางไปหาพระพุทธเจ้า**
เราเคยได้ยินได้ฟังมาแล้วว่า
‘ผู้ใดเห็นธรรม-ผู้นั้นเห็นเรา ผู้ใดไม่เห็นธรรม-ผู้นั้นไม่เห็นเรา
แม้จะจับชายจีวร หรือจับมือเราอยู่
(จับ)นิ้วเท้าหรือมือเราอยู่-ก็ไม่เห็นเรา เพราะไม่เห็นธรรม’
นี่-เราไม่เข้าใจ *(เข้าใจไป)ว่าเห็นธรรมต้องเห็นสี-แสง
ผี-เทวดา นรก-สวรรค์ เข้าใจไปอย่างนั้น
อันนั้นมันคว่ำหน้าอยู่ เกลียวมันยังอัดแน่นอยู่-ขันเกลียวแน่น
ไม่ยอมคลายเกลียวมันออก*
**เมื่อเราหงายหน้าขึ้นมาแล้ว ก็คลายเกลียวที่อัดแน่นนั่นออก
นั่นแหละ เรารู้-เราเห็น-เราเข้าใจธรรมะ
เราสัมผัสมันได้จริง ๆ เรื่องนี้
ดังนั้น *พระพุทธเจ้าจึงสอนแต่ของจริง
ไม่ได้สอนของไม่จริงน่ะ-พระพุทธเจ้าไม่ได้สอน
สอนแต่ของจริง-ของแท้
ซึ่งธรรมะนั้นน่ะไม่เลือกยุค-ไม่เลือกสมัย
จะเป็นยุคใด-สมัยไหนก็ตาม**
อาตมา-เมื่อเข้าใจธรรมะอันนี้แล้ว
ตั้งปณิธาน(ใน)จิตใจของเราเอาไว้(ว่า)
จะพูดอย่างนี้แหละ ให้คนเข้าใจ
ให้คนรู้จักหลักพระพุทธศาสนาจริง ๆ
**นี้แหละคือพุทธศาสนา
ทำให้คำสอนของพระพุทธเจ้านั้นมั่นคง
เจริญงอกงามขึ้นมา
ถ้าหากคนใดได้ทำหน้าที่ตนเอง
คือเคารพพระพุทธเจ้า เคารพบิดา-มารดา
เคารพครูบาอาจารย์
ก็มาทำอันนี้นี่เอง**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ