“…**‘พระพุทธเจ้าตัดผมครั้งเดียว-ขาดเลย
และผมก็ไม่ยาวอีกสักทีแล้ว’
หลวงพ่อไม่เข้าใจ(ใน)ทีแรก
โอ๊ะ! ความจริงแม้จะพูดร้อยคำ-พันคำ
(แต่)มีจุดสำคัญคือจุดเดียว
เรียกว่า‘สัจธรรมแท้’
จึงว่าไม่เปลี่ยนแปลง-ไม่แปรผัน คงที่ถาวรตลอดเวลา**
หลวงพ่อเข้าใจอย่างนั้น
ใครจะพูดยังไงก็ตาม หลวงพ่อฟังได้
แต่ว่า(คำ)พูดอย่างนั้น หลวงพ่อรู้จัก
(คำ)พูดอย่างนี้ หลวงพ่อรู้จัก
ไม่ใช่หลวงพ่อจะเป็นพระอริยบุคคลชั้นนั้น-ชั้นนี้
(แต่)หลวงพ่อรู้จักเอง
เพราะหลวงพ่อเป็นอย่างนั้น
**เมื่อเป็นอย่างนั้น ก็ต้องเข้าใจอย่างนั้น**
*เมื่อไม่เป็นอย่างนั้น จะไม่เข้าใจเลย
(หลวงพ่อ)เคยให้ทานมา
เคยรักษาศีลมา เคยไปทำความสงบมา
ไม่รู้เลย!*
(ทีแรก) ความสงบนี่-หลวงพ่อไม่รู้
*รู้ความสงบ(แบบที่)ไปนั่งภาวนาดูลมหายใจ(ให้)มันสงบ
(แต่)อันนั้นไม่ใช่สงบ คน(นั้น)ไม่อยากสงบ
แน่ะ! ‘สงบ(แบบ)ไม่อยากสงบ’*
พูดยังไงดี ‘ความสงบ(แบบ)ไม่อยากสงบ’
อันนั้นเรียกว่า‘คนนั้นไม่อยากสงบ’
คืออยากไปติดอยู่แค่นั้นเอง
เรียกว่า‘ความสงบ(แบบ)ไม่อยากสงบ’
**อัน(ความ)สงบแบบ(ที่)หลวงพ่อพูดนี่
คือมันขาดออกไปแล้ว
จะ(เรียก)ว่าสงบก็ได้ (ว่า)ไม่สงบก็ได้
เรียกว่า‘ความเพลิดเพลินเจริญใจ’ เป็นอย่างนั้น
เรียกว่า‘มันเพลินกับอันนั้นเอง’
หรือ‘มันอยู่กับ(ภาวะ)เช่นนั้นเอง’
มันเป็นสภาพเช่นนั้นของมัน มีอยู่แล้ว**
จึงว่า‘ทุกคนต้องไปประสบอันนี้-หนีไม่พ้น’
นี่แหละอาการเกิดดับแท้**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ