“…คนนี่ (เมื่อ)อาเจียนออกมาแล้ว-ไม่กิน
ถ้าเป็นสัตว์แล้ว อาเจียนออกมาแล้ว-ต้องกลับ(คืนไป)กินได้
อันนี้ก็เป็นคำเดียวกัน
คำที่หลวงพ่อพูดว่า**‘มันหมุนไปเองมัน(มันเป็นไปเอง)
มันเป็นไปตามธรรมชาติของมัน’**
ไม่ถึงตายนะ หลวงพ่อพูดเดี๋ยวนี้น่ะ
*สมมติเรามาปฏิบัติธรรมะนี้เอง
(เมื่อ)รู้จักสภาพภาวะทุกข์แล้ว กลับไปทำให้เกิดทุกข์อีกแล้วนี่
อันนั้นแสดงว่ารู้จำ-รู้จัก แต่ยังไม่รู้แจ้ง-ไม่รู้จริง*
เหมือนกับที่เราไปฟังเทศน์(ของ)ครูบาอาจารย์นี่
‘โอ๊ เพราะดี-จุใจดี’ แน่ะ!
แต่ความจริง เขาเอาอะไรให้-ก็เอาไปหมด
จึงว่า‘สุนัขมันกลับคืนไปกินอาเจียนมันอีกได้’
**‘เหมือนกับที่เอา(เส้น)ฝ้ายเส้นเดียวมาขึงไว้ที่ตรงนี้
(ระหว่าง)สตรีเพศกับพระอริยบุคคลนี่นะ
นอนไม่เป็นอะไรเลย อาบัติไม่มี’
ท่านว่าอย่างนั้น
พ่อแม่เล่าให้ฟัง ครูบาอาจารย์เล่าให้ฟัง
เนื่องจากมันขาดไปแล้ว**
*‘ถ้ามัน(ยัง)ไม่ขาดแล้ว
ก็แปลว่า(ต้อง)เป็นอาบัติเสมอไป’*
ท่านว่าอย่างนั้น
แต่ความหมายมันกว้าง
แต่(ก็เรื่องเดียว) ความหมายเดียวนั่นแหละ
พระพุทธเจ้าสอน…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ