“…**บทแรก มันจะรู้เรื่องรูป-นามก่อน
บทที่ ๒ จะรู้เรื่องโทสะ-โมหะ-โลภะจะลดน้อยไป
แล้วบทที่ ๓ ความยึดมั่น-ถือมั่น…จะจางคลายไป-จืดไป
แล้วจิตใจเปลี่ยนครั้งต่อไป ก็จะรู้(ถึง)ความปกติ
เรียกว่า‘ศีลกำจัดกิเลสอย่างหยาบ’ มีศีลแล้ว-เป็นปกติแล้ว
กิเลสอย่างหยาบ ก็ได้แก่ โทสะ-โมหะ-โลภะนี่เอง
หรือความยึดมั่น-ถือมั่นนี่เอง
สิ่งนี้ลดน้อย-จางคลายไปแล้ว จึงจะรู้แจ้ง-เห็นจริง**
*สมมติ(ว่า)ท่านผู้ฟังมีของดี ๆ
(เช่น) เพชรหรือทองคำอะไรก็ตาม
(แล้ว)เราเอาผ้าขี้ริ้วไปปก(คลุม)ไว้ เรา(ย่อม)ไม่สามารถที่จะมองเห็นได้*
**บัดนี้เราจับผ้าขี้ริ้วรื้อออก-รื้อออก ก็จะเห็นเพชร-เห็นทองคำ
สิ่งที่มีค่านั่นแหละ-เราจะเห็น ศีลจึงปรากฏเกิดขึ้น
เพราะเรารื้อผ้าขี้ริ้วนั้นออกไป
เมื่อผ้าขี้ริ้วออกไปหมดแล้ว ก็(จะเห็น)-รู้-เข้าใจศีล
จึงเป็นปกติกาย-วาจา-ใจ
เมื่ออะไรมาแตะต้อง (เราจะ)รู้สึกตัวทันที**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ