“…**จิตใจไม่ต้องฝึกมัน
ฝึกกิเลส…ฝึกตัวนึก-ตัวคิดนี่แหละ
มันเทียวมาน่ะ เราเห็น-เรารู้
ถ้าเราไม่เห็น-เราไม่รู้ ก็แสดงว่าเราไม่ได้ฝึกกิเลส
แต่จิตใจนั่นมันดีแล้ว ไม่ต้องไปฝึกมัน
จะไปฝึกมันทำไม จิตใจมันเป็นปกติอย่างนั้น
เกิดมาแล้ว มันก็มีปกติอยู่อย่างนั้น
อัน‘ปกติ’นี่แหละ ท่านว่า‘มันเป็นธรรมชาติ
มันเป็นธรรมดา-มันเป็นอยู่อย่างนั้น’
จะทำการทำงาน-พูด-คิด ความปกตินั้นก็มี**
หรือเปรียบอุปมา(ได้)หลายอย่าง
ที่(เคย)นำมาเล่าให้ฟังหลายครั้ง-หลายหน
สมมติเอา อย่าง(เช่น)
ดวงอาทิตย์ หรือพระอาทิตย์ หรือตะเว็น
เราสมมติ(เรียก)ขึ้นมา
บางคนว่า‘ตะเว็นบด หรือว่าฟ้าบด ดวงอาทิตย์บด’
นี่-เราว่าอย่างนั้น
แต่ความจริง ตะเว็นไม่บด-ดวงอาทิตย์ไม่บดนะ-ฟ้าไม่บด
มีเมฆ-เมฆมันลอยไปตามลม
มันก็ไปบังเอาดวงอาทิตย์นั่น
แต่ดวงอาทิตย์(หรือ)ตะเว็น
(ก็ยัง)ทำความสว่าง(ของ)มันเต็มดวง
แต่เมื่อมีอะไรไปปกคลุมมันไว้
มันก็เลยทำความสว่างอยู่ใกล้ ๆ
แต่(จริง ๆ แล้ว) มันทำเอาไปไกล ๆ
**อันตัวปกติของเรา มันก็ทำหน้าที่ของมันอยู่อย่างนั้น**
*แต่คนไม่เคยรู้-ไม่เคยดู
ไม่เคยเห็น-ไม่เคยเข้าใจปกติอันนี้
เมื่อไม่เข้าใจปกติอันนี้ ก็เลยไป(แสวง)หาธรรมะ
ก็เลยว่า‘ธรรมะคืออะไร-อยู่ที่ไหน ?’ ไม่รู้เลย
แสดงว่าศึกษาธรรมะไม่เข้าหลัก*…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ