“…‘การเห็นธรรม’ ก็ได้พูดให้ฟังแล้ว
พวกท่านทั้งหลายคงจะจำได้ หรือจำไม่ได้
ก็คงจะเป็นเรื่องราว พอฉิว ๆ หูไปเป็นเรื่องราว
แต่บางคนอาจจะเข้าใจผิดว่าทำไม ?
เพราะตำรับ-ตำราบอกว่า ‘ถ้าเห็นธรรม…ก็ต้องเห็นสี-แสง
ผี-เทวดา นรก-สวรรค์ เป็นสัญญา-เป็นนิมิต
คำว่า‘สัญญา’ ก็เป็นสัญลักษณ์
‘เป็นนิมิต’ ก็เป็นนิมิตที่อันพอใจเลื่อนชั้นปัญญา ว่าอย่างนั้น
แต่คำว่า‘นิมิต’นั้น เราไปเข้าใจเอากับตำราจนหมดไป
(คิดว่า)คำว่า‘นิมิต’ แปลว่าเราไปทำกรรมฐาน
(จน)ได้นิมิตข้อใด-ข้อหนึ่ง แล้วจึงเจริญวิปัสสนาต่อไป
ต้องทำกรรมฐานให้เป็นนิมิต
ทำกรรมฐานให้ได้จิตใจสงบ แล้วนิมิตจึงจะเกิดขึ้นได้
เข้าใจอย่างนั้น
อันนี้-มันหัวฝังถลำเข้าไปในตำราทั้งนั้น
คำว่า‘ทำให้จิตใจสงบ’ และ‘นิมิต’นั้น
มันไม่ได้เป็นอย่างนั้น
ที่ผมเล่ามานี้-อาจจะขัดใจ หรือขัดข้องกับตำรับ-ตำราก็ได้
แต่เมื่อบุคคลผู้ที่มีปัญญาฟังแล้ว
จะไม่ขัดข้องกับตำรับ-ตำรา มันจะเข้ากันได้
*คำว่า‘นิมิต’นั้น
ไม่ได้หมายถึงสี-แสง ผี-เทวดา นรก-สวรรค์*
‘นิมิต’ แปลว่าเครื่องหมาย-เครื่องหมาย
สมมติ เราจะเอาไม้มาทำบ้าน-ทำเรือน…เราต้องเอาพอดี
สมมติว่าเราจะเอาไม้มาใช้ที่บ้าน-ที่เรือนสักเมตรเดียว
เราก็เอาเมตรเดียวเท่านั้น ไม่ต้องเอาเผื่อมา
เอาเมตร ๒๐ (เซนต์) หรือเมตร ๑๐ เซนต์ เมตร ๕๐ (เซนต์)
อันนั้นก็เสียเงินเปล่าประโยชน์ไป
เราต้องการเมตรเดียว ก็เอาเมตรเดียวเท่านั้น
หรือว่าเราต้องการเท่าไร ก็เอาเท่านั้น
ถ้าเราเอามาถึงเมตร ๒๐ (เซนต์) หรือเมตร ๕๐ (เซนต์)
มันก็หนักไป เป็นอย่างนั้น
ฉะนั้น **‘นิมิต’จึงว่าเป็นเครื่องหมาย
คำว่า นิมิต-เป็นเครื่องหมายนั้น
เราเคยได้ยิน-ได้ฟังมาในตำรับ-ตำราว่า
‘ธรรมที่มีอุปการะมาก ๒ อย่าง’
ในหลักสูตรนักธรรมชั้นตรี อยู่ใน(หนังสือ)นวโกวาท
(๑.) สติ-ความระลึกได้ (๒.) สัมปชัญญะ-ความรู้ตัว
ก็คือสติ-ความระลึกได้
(และ)สัมปชัญญะ-ความรู้ตัวนั่นเอง เป็นนิมิต
สมมติว่าเราพลิกมือขึ้น-คว่ำมือลง
ยกมือไป-เอามือมา เดินหน้า-ถอยหลัง
เอียงซ้าย-เอียงขวา ก้ม-เงย (กะ)พริบตา
อ้าปาก หายใจเข้า-หายใจออก กลืนน้ำลายผ่านลงไปในรูคอ
เรามีสติ…รู้เท่า-รู้ทัน รู้จักกัน-รู้จักแก้
รู้จักเอาชนะได้ทุกขณะ นั่นแหละคือนิมิต
คือ เรามีสติอยู่กับการเคลื่อนไหวทางรูปกายภายนอก
และเรายังมีสติอยู่กับการเคลื่อนไหวของภายในจิตใจ**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ