“…จะขอยกตัวอย่างอีกสักเรื่อง เพราะยังมีเวลา
เอาแก้วน้ำมาวางไว้ ๑ ใบ เราจะเห็นว่าในแก้วมีอากาศ
พอเราเทน้ำใส่ลงไป อากาศก็ไหลออก-น้ำเข้าไปแทนที่
พอเทน้ำออก อากาศก็เข้าไปแทนที่ใหม่
อันนี้ก็เปรียบได้กับ**เราพลิกมือ เรารู้-เรามีสติ
สติเข้าไปแทนที่ความไม่รู้-ความหลง
ความไม่รู้ก็หลุดออกไปจากจิตใจของเรา
ให้เราทำบ่อย ๆ จับความรู้สึกอยู่บ่อย ๆ ทุกอิริยาบถ
สติก็จะมีมากขึ้น ๆ ความหลง-ความไม่รู้ก็จะลดลง ๆ
เหมือนน้ำเข้าไปแทนที่อากาศในแก้ว ฉันนั้น**
บางท่านอาจเคยได้ยิน หรืออาจได้รับการสอนมาว่า
‘ให้ทำบุญโดยการสร้างโบสถ์-สร้างวิหาร เป็นต้น
แล้วจะได้บุญเท่านั้น-เท่านี้กัป’
และคงเคยได้ยินว่า
‘๑๐๐ ปี ของเมืองคน เท่ากับ ๑ ปีทิพย์ของเทวดา
เทวดาก็จะเอาเมล็ดงา ๑ เมล็ด
ไปทิ้งใส่ในบ่อที่กว้าง ๑๐๐ โยชน์ ลึก ๑๐๐ โยชน์
ถ้าเต็มเมื่อใดก็จะเป็น ๑ กัป’
นอกจากนี้ก็คงเคยได้ยินว่า
‘การใส่บาตร ๑ ครั้ง ได้อานิสงส์ ๖ กัป
ไปส่งปิ่นโตเช้าถวายพระ ได้อานิสงส์ ๕ กัป
ไปส่งเพล-ได้อานิสงส์ ๔ กัป’ ดังนี้เป็นต้น
สิ่งเหล่านี้เป็นปริศนาธรรมทั้งนั้น
แต่บางคนฟังแล้ว ก็ไม่เข้าใจ
**ถ้าจะเข้าใจได้ เราต้องมาปฏิบัติ
มาเจริญสติ (ทำความรู้สึกตัว)
โดยพลิกมือขึ้น-คว่ำมือลง รู้สึก**
เพราะเมื่อก่อนนั้น เราทำอะไร-เราไม่มีสติ
คือมันว่าง ๆ ไม่รู้สึกอะไรเลย(ไม่รู้สึกตัวเลย)
เปรียบก็เหมือนบ่อ หรือเหวที่ว่าง ๆ ไม่มีอะไร
อย่างเดียวกับปริศนาธรรมนั่นแหละ
แต่**เมื่อมาฝึกสติ จับความเคลื่อนไหวในทุกอิริยาบถ
เช่น กะพริบตา มองไปทางซ้าย-มองไปทางขวา
พลิกมือ-คว่ำมือ ยืน-เดิน-นั่ง-นอน
ก็รู้สึก ก็มีสติกำหนดรู้
เมื่อทำอยู่ดังนี้ สติก็จะเพิ่มมากขึ้น**
เหมือนเอาเมล็ดงาไปใส่ในบ่อ-ในเหว
ที่กว้าง ๑๐๐ โยชน์ ลึก ๑๐๐ โยชน์ นั้น
คำเปรียบอันนี้ ก็มุ่งหมายว่า
**เราจะต้องฝึกสติมาก ๆ-ทำมาก ๆ จึงจะได้ผล
ให้สติมันเต็มอยู่ จะได้ไม่เผลอ-ไม่หลง**
เมื่อเราได้เจริญสติปัฏฐาน ๔ แบบที่กล่าวนี้แล้ว
จะมีความดำริ มีความคิด-ความเข้าใจ
มีความสามารถที่จะขบคิดปัญหาต่าง ๆ
ภายในจิตใจของเราได้จริง ๆ
ตามตำรับตำรา-หนังสือเขียนว่า
‘ผู้ใดเจริญสติปัฏฐาน ๔ อย่างถูกต้อง
และทำให้ติดต่อกันเหมือนลูกโซ่ อย่างนานไม่เกิน ๗ ปี
อย่างกลางไม่เกิน ๗ เดือน อย่างเร็วไม่เกิน ๑-๑๕ วัน
ย่อมได้รับอานิสงส์ ๒ ประการ คือ
(๑.) เป็นพระอรหันต์
(๒.) เป็นพระอนาคามี ในปัจจุบันภพนี้ ชาตินี้
ส่วน**การเจริญสติแบบที่อาตมาพูดนี้
ถ้าทำจริง ๆ แล้ว อย่างนานไม่เกิน ๓ ปี
จะเกิดความรู้-ความเข้าใจ ความทุกข์ก็จะลดน้อยลง
อย่างกลาง ๑ ปี อย่างเร็วที่สุด ๑-๙๐ วัน
ต้องรู้-ต้องเห็น-ต้องเข้าใจ
และทำให้เรามีชีวิตต่อไปด้วยความสุข ด้วยความไม่ทุกข์**
การทำอย่างนี้ไม่ต้องเสียเงิน-เสียทอง
จะมาทำกันวันละ ๑ ชั่วโมงก็ได้ ๕ นาทีก็ได้…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ