“…**ทุกท่านที่ฟังผมอยู่ในขณะนี้ คงรู้สึกเฉย ๆ
ลักษณะนี้แหละมีอยู่ในคนทุกคน ไม่ยกเว้น**
ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิง-ผู้ชาย พระ-เณร
คนไทย คนจีน คนลาว คนเขมร
ซึ่งก็สมมติเรียกขึ้นมาทั้งนั้น
แต่ก็จริง-จริงโดยสมมติ
**ลักษณะเฉย ๆ อันนี้
ท่านเรียกว่า‘เป็นปรมัตถบัญญัติ เป็นอรรถบัญญัติ’
ใครจะรู้หรือไม่รู้ มันก็มีอยู่อย่างนั้น
ลักษณะอันนี้ มันมีมาก่อนพระพุทธเจ้าอีกด้วย
พระพุทธเจ้าเป็นผู้มีสติปัญญา ค้นพบเป็นคนแรก
ลักษณะอันนี้เป็นลักษณะไม่ทุกข์-ไม่สุข
มันเหนือทุกข์-เหนือสุข เหนือดี-เหนือชั่ว
ไม่ใช่บาป-ไม่ใช่บุญ
ท่านกล่าวว่า‘เป็นของหาง่ายสำหรับคนฉลาด-คนมีปัญญา
หรือมนุษย์ผู้มีจิตใจสูง’**
คนไม่ฉลาด-ไม่รู้จัก ก็หันไปหาบุญ
ไปทอดกฐินที่นั่น ไปบังสุกุลที่นี่
ก็เพื่อให้ได้อันนี้ แต่ก็ไม่ได้พบ-ได้เห็น
เหมือนกับขุดบ่อน้ำไม่ถูกสายน้ำ
ขุดจนตาย-ก็ไม่พบน้ำ หรือจะมีน้ำ-ก็น้อยที่สุด
หรืออุปมาให้ฟังอีกอย่างหนึ่ง
เหมือนก้อนน้ำแข็งใหญ่ ๆ ที่วางไว้ตากแดด-ตากลม
ไม่นาน น้ำแข็งก็ละลายเป็นน้ำเหมือนเดิม
**เมื่อได้ทำบุญ-ทำทาน ก็ดีใจ-สบายใจ
แต่เมื่อมีคนมาตำหนิ ความดีใจ-อิ่มใจก็หายไป
เขาไม่ได้เห็นความเป็นปกติของจิต
ที่มันมีอยู่แล้วแต่เดิมและตลอดเวลา
ความดีใจ-เสียใจ เพิ่งจะเกิดขึ้นมาทีหลัง
และไม่อาจตั้งอยู่ได้
คนฉลาด-มีปัญญา จึงจะเห็นลักษณะอันนี้ได้**
และรู้จัก-เข้าใจปรมัตถบัญญัติ-อรรถบัญญัติ และอริยบัญญัติ
ดังนั้น **เมื่อเราฟังแล้วต้องพิจารณาจริง ๆ
แล้วก็ดูตัวเองจริง ๆ อย่าไปดูคนอื่นมากเกินไป
อย่าไปคอยจับคำพูดคนอื่นมากเกินไป
คอยดูความคิดตัวเองอยู่ที่ตรงนี้**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ