“…ธรรมะนี้ที่เราเข้าใจกันอยู่
โดยมากอาจจะไม่ตรงกัน
ที่ผมจะพูดวันนี้ ก็ไม่เกี่ยวกับพิธีรีตอง
ไม่เกี่ยวกับตำรา ตำรานั้นอาจจะถูกก็ได้-ผิดก็ได้
และที่ผมจะพูดนี้ ก็เช่นเดียวกัน
อย่าเพิ่งเข้าใจว่าผิดหรือถูก
*ถ้าหากว่าศึกษาเล่าเรียนแล้ว-ทำให้รู้
เราก็ไปศึกษาเล่าเรียนเอาเลย
เรียนเอาจากตำราแล้ว-ก็ต้องรู้ ไม่ต้องปฏิบัติ
แต่นี่มันไม่ได้เป็นอย่างนั้น*
**เราจึงต้องลงมือทำ
ลงมือปฏิบัติให้เป็นเหตุ ผลมันจึงจะออกมา**
คำว่า‘มรรค-ผล’
**‘มรรค’ ก็คือการกระทำนั่นเอง
‘ผล’ ก็คือมันปรากฏออกมาให้เราได้รับนั่นเอง
คือเราทำ ทำแล้วมีผลออกมา
มันไม่ขึ้นอยู่กับตำรา แต่ขึ้นอยู่กับการกระทำ**
ตำรานั้นดีแล้ว ผมไม่ได้พูดว่าตำราไม่ดี
แต่ตำราเป็นเพียงหลักทฤษฎี
เป็นเพียงคำที่พูดเอาไว้-เขียนเอาไว้
บางทีอาจผิดก็ได้ หรือบางทีอาจถูกก็ได้
ส่วน**ธรรมะที่ผมพูดนี้
หรือคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น
เป็นสิ่งที่จะคาดคิดเอาไม่ได้
ให้มันเป็นเอง จึงจะรู้ได้
หากไปคาดคิด-ดลเดาเอาแล้ว
ก็ผิดความหมายไปเลยทีเดียว**
เรื่องของภาษา เรื่องของการพูด
หรือคำที่พูดออกมานั้น อาจต่างกัน-ไม่เหมือนกัน
ส่วน**ความรู้-ที่รู้นั้น ต้องเหมือนกัน**
คนอินเดียในสมัยที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้นั้น
ก็ต้องรู้เรื่องนี้-ต้องเห็นเรื่องนี้-ต้องเข้าใจเรื่องนี้
แม้คนในสมัยนี้
อย่างเช่นพวกอเมริกา หรือพวกอังกฤษ
แม้จะเรียนมาก เมื่อรู้-ก็ต้องรู้เรื่องนี้
คำที่พูดนั้นไม่เหมือนกัน
แต่ความจริงของความรู้ที่รู้นั้น-เหมือนกัน
จึงว่า **‘ธรรมะแท้ คือสิ่งเดียวกันเท่านั้น’**
ผู้หญิงก็ต้องรู้เรื่องนี้ ผู้ชายก็ต้องรู้เรื่องนี้
พระสงฆ์องค์เจ้าก็ต้องรู้เรื่องนี้
**รู้แล้วเป็นอย่างไร ?
รู้แล้ว ความทุกข์ก็ลดลงไป**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ