“…**วิธีปฏิบัติธรรมะ
ที่ผมหรืออาตมาจะนำมาเล่าสู่ฟังในวันนี้
มันเป็นธรรมะอึดใจเดียว
มันเป็นธรรมะที่จะเอาไปใช้กับชีวิตของเราได้
มันจึงไม่ขึ้นอยู่กับใครทั้งหมด
มันไม่ขึ้นอยู่กับตำรับตำรา
มันไม่ขึ้นอยู่กับครูอาจารย์
มันขึ้นอยู่กับตัวการกระทำ หรือวิธีทำเท่านั้นเอง**
การกระทำ(หรือ)วิธีทำนั้น
ไม่เหมือนกับที่เราเคยเข้าใจว่า
ต้องไปทำกรรมฐาน ไปนั่งสมาธิแบบนั้น-ไปนั่งสมาธิแบบนี้
มันไม่เป็นแบบนั้น
อันนั้นดีแล้ว
ที่ตัวของอาตมาเคยทำมาแล้ว-สิ่งเหล่านั้น
(เช่น) นั่งหลับตาขัดสมาธิเพชร ภาวนาพุท-โธ
หายใจเข้า-หายใจออก ทำมาแล้ว
มันก็ดี แต่มันไม่ดี-เพราะว่าเราไม่มองเห็นอะไร…
…ดังนั้น พระพุทธเจ้าท่านจึงสอนเอาไว้ว่า
**‘ให้มีสติกำหนดรู้ในอิริยาบถทั้ง ๔
ยืน-ก็ให้มีสติรู้
เดิน-ก็ให้มีสติรู้
นั่ง-ก็ให้มีสติรู้
นอน-ก็ให้มีสติรู้’**
นี่ ท่านสอนอย่างนั้น
แต่เท่านั้นก็ยังไม่พอ
ท่านยังสอน**‘ให้มีสติเข้าไปกำหนดรู้ในอิริยาบถย่อย’
คู้-เหยียด เคลื่อนไหวโดยวิธีใดก็ตาม
ท่านสอนให้มีสติรู้**
อย่างนี้นี่เอง จึงมีวิธีทำ
เพราะคนเราระดับสติปัญญาไม่เหมือนกัน
การกระทำแบบนี้ คนแก่ก็ทำได้
พ่อบ้าน-แม่เรือนก็ทำได้ คนหนุ่ม-คนสาวก็ทำได้
เด็กนักเรียนก็ทำได้
เพียงเรานั่งเก้าอี้ก็ได้
นั่งพับเพียบก็ได้
นั่งขัดสมาธิก็ได้
ที่สุดนอนทำก็ได้…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ