“…**‘นิมิต’ แปลว่าเครื่องหมาย
มิใช่ว่านิมิตเห็นสี-แสง ผี-เทวดา
อันนั้นเขาว่า‘ไม่เห็นจิตใจตัวเอง’ มันเป็นมายา
มันเร็วที่สุด-จิตใจที่มันคิดเนี่ย พอมันคิดแว้บ-มันไม่เห็นเลย
นั่งอยู่นี่แหละ คิดไปถึงกรุงเทพ ฯ ทันที
คิดไปถึงที่ไหนทันที คิดไปถึงเมืองนอก-มันก็ไปได้
จิตใจมันเร็วที่สุด อันนี้แหละ-เราไม่เข้าใจ**
ดังนั้นที่อาตมาพูด อาตมากล้าได้
ยืนยัน-รับรองได้ เห็นได้จริง ๆ
คนจะมาเอาของเรา เราก็เห็นได้จริง ๆ-(ถ้า)ไม่ได้หลับตา
ไปทำการ-ทำงาน…ก็(ทำ)ได้-วิปัสสนา (ตัว)อาตมา
ไม่ต้องย่าน **จะทำอะไร-ก็รู้จิตใจ
มันคิดจะโกรธขึ้นมา โอ้ย-ไม่เอาแล้ว…มันต้องเห็นอย่างนี้
จิตใจมันคิดอยากได้ความสุขขึ้นมา
โอ้ย-ไม่ได้ สุขวันนี้-พรุ่งนี้ก็ทุกข์ขึ้นมา
อาตมาเข้าใจอย่างนี้ เราไม่ต้องเอาดีกับใคร
นี่…เห็นธรรม-มันต้องเห็นอย่างนี้
เห็นตัวเรานี่เอง**…ไม่ใช่เห็นสี-แสง ผี-เทวดา
**เห็นพระพุทธเจ้า-ก็เห็นเรานี่เอง
ไม่ใช่เห็น(ร่างกาย)พระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าตายแล้ว-เราไม่เห็นแล้ว
เห็นพระพุทธเจ้า เห็นจริง-ก็จริง
พระพุทธเจ้าคืออะไร ?
พระพุทธเจ้า คือสะอาด-สว่าง-สงบ
สะอาด-สว่าง-สงบนี่ ทุกคนก็รู้
สะอาดคืออะไร ?
‘สะอาด’ คือจิตใจทุกคนมันสะอาดอยู่แล้ว
สว่างคืออะไร ?
(‘สว่าง’) คือเห็นจิตใจมันนึก-มันคิด…ท่านสอนอย่างนี้
สงบคืออะไร ?
เอ้า-(‘สงบ’ คือ)จิตใจมันจะคิดโกรธขึ้นมา ‘ไม่ได้-ทุกข์’**…แน่!
ท่านจึงสอนไอาไว้ว่า ‘มีแต่ทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้น
มีแต่ทุกข์เท่านั้นตั้งอยู่-มีแต่ทุกข์เท่านั้นดับไป’ ท่านสอนอย่างนี้
ไม่ต้องไปเห็นสี-แสง ผี-เทวดา…ไม่ต้องไปเห็นอย่างนั้น
**เห็นความคิดเรานี่เอง เพราะคนทุกคนมันเป็นปกติ
คำว่า‘ปกติ’นี่แหละ ท่านว่า‘นิพพาน’**
จำเอาไว้ง่าย ๆ เนี่ย
แต่ถ้าหากฟังไม่รู้เรื่อง มันจะไม่รู้เรื่อง
คำว่า**‘ปกติ’แปลว่านิพพาน ‘นิพพาน’แปลว่าความสงบ
‘สุขอื่นนอกจากความสงบ-ไม่มี’** ท่านสอนอย่างนั้น
อันนี้ไปเห็นสี-เห็นแสง เห็นผี-เห็นเทวดา…มันจะสงบทำไม ?
นั่งอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวถาม-พวกท่านจิตใจเป็นอย่างไร ?
เดี๋ยวนี้มันสงบไหม ?
มันมีโกรธ-มีโลภ-มีหลงไหม เดี๋ยวนี้เป็นยังไง ?
(ผู้ฟังตอบว่า เฉย ๆ)
อัน‘เฉย ๆ’ กับ ‘สงบ’ มันอันเดียวกันไหม ?
นี่…เราไม่เข้าใจ
ท่านว่า ‘สุข(อื่น)นอกจากความสบ-ไม่มี’
คำว่า**ความสงบในที่นี้ ก็(พากัน)ไปนั่งให้มันสงบอีกแล้ว
มันเข้าใจผิด-อย่างนั้นมันไม่เข้าใจ
อันนี้แหละความไม่เข้าใจ พูดอย่างไร-มันก็ไม่สงบ**
คำว่าสงบนั้น มันไม่ได้ไปสงบอย่างนั้น
**สงบจึงมี ๒ อย่าง
สงบนี้ สงบใต้โมหะอย่างหนึ่ง-สงบด้วยสติปัญญาอย่างหนึ่ง**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ