“…**จะเรียนพระไตรปิฎกจนแตกฉานก็ตาม
ถ้าหากไม่ทำ(ไม่รู้สึกตัว) จะไม่รู้เรื่องนี้
ไม่ได้เรียนหนังสือ เขียนไม่ได้-อ่านไม่เป็น
แต่ทำ(ความรู้สึกตัว) ก็ต้องรู้เช่นเดียวกัน**
ดังนั้น คนโบราณท่านจึงสอนเอาไว้(ว่า)
**‘การพูดนั้นดีแล้ว พูดร้อยคำ-พันคำ หมื่นคำ
แสนคำ-ล้านคำก็ตาม สู้การกระทำครั้งเดียวไม่ได้’
การกระทำนั้น ทำอย่างไร ?
ทำให้รู้สึกตัว-ตื่นตัว ทำให้รู้สึกใจ-ตื่นใจ**
คนโบราณจึงสอนเอาไว้ว่า
**‘อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ’**
นี่ท่านสอนเอาไว้”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ