“กิเลสอยู่ที่ใจตนเอง ตัดต้นลมให้ขาด”

 

เห็นใจตัวเองให้ตรง

แล้วจะเห็นธรรมตรงนั้นเอง

เมื่อก่อน เราอาจเผลอไปเคารพไกลตัว

เคารพสถานที่

เคารพบุคคล

แต่ถ้าเห็นให้ลึกลงไปอีก

เรากำลังเคารพตัวเราเองนั่นแหละ

เพราะตัวเรานี้มีพระธรรมอยู่

หลวงพ่อจึงยกมือไหว้ตัวเองได้ในตอนเช้า

ไม่ใช่เพราะหลงตัว

แต่เพราะเห็นคุณค่าของความเป็นมนุษย์

เห็นเพชร เห็นทองคำ ที่ยังเจียระไนได้

ถ้าเห็นอย่างนี้แล้ว ใจจะอ่อนโยนกับตัวเองขึ้น

และจะไม่ประมาทชีวิตง่าย ๆ

ธรรมไม่ได้อยู่ไกล

อยู่ในกาย ในคำพูด ในใจนี่เอง

เพียงแต่เรายังไม่เห็นตามจริง

เมื่อมือทำ

ปากพูด

ใจคิด

พร้อมกันทั้งสามอย่าง

แล้วไม่รู้เท่าทัน

นั่นแหละคือที่กิเลสพาไป

บางทีเราคิดว่าเป็นเรา

แท้จริงคือความเคยชินพาไป

เคยชินให้โกรธ

เคยชินให้พูด

เคยชินให้คิด

โดยไม่เห็นต้นทาง

หลวงพ่อจึงเตือนให้ตัดต้นลม

ไม่ต้องรอไปตัดปลาย

เพราะถ้าไม่รู้รากของกิเลส

เราก็เหมือนเอาขี้เป็ดไปล้างขี้ไก่

ยิ่งล้างก็ยิ่งวน

ไม่สิ้นสุดสักที

การภาวนา จึงไม่ใช่การหนีชีวิต

แต่เป็นการกลับมาเห็นชีวิตตามจริง

เห็นอดีต

เห็นอนาคต

เห็นปัจจุบัน

แล้วไม่ปล่อยให้มันไกลกันเกินไป

เมื่อมันอยู่ใกล้กัน

ใจจะเริ่มรวม

เริ่มเป็นอันเดียว

เริ่มสว่างขึ้นเอง

เหมือนกดสวิตช์ไฟ

หรือเหมือนของแห้งที่ไม่มีน้ำ

บีบเท่าไรก็ไม่ออก

เมื่อเข้าใจตรงนี้

ใจจะเบา

ไม่ใช่เบาแบบดีใจลอย ๆ

แต่เบาเพราะรู้จริง

รู้ว่าความสุขบางอย่าง

เงินซื้อไม่ได้

ใครทำแทนไม่ได้

และถ้าเริ่มต้นผิด

การปฏิบัติก็จะก้าวหน้าได้ยาก

แต่ถ้าเริ่มต้นถูก

ก้าวแรกนั้นเอง

จะพาไปไกล

สิ่งที่หลวงพ่อชี้ไว้

จึงไม่ใช่เรื่องไกลเกินเอื้อม

เป็นเรื่องของคนธรรมดา

ที่ยอมดูใจตัวเอง

ยอมรู้กิเลสตัวเอง

ยอมกลับมาหาความจริงในกายวาจาใจ

ทำไป

รู้ไป

เห็นไป

แล้วธรรมจะค่อย ๆ เปิดตัว

ให้รู้

ให้เห็น

ให้เป็น

ให้มี

อย่างที่พระพุทธเจ้าทรงชี้ทางไว้

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati