เห็นธรรมต้องลงมือปฏิบัติ รู้แจ้งอาการเกิดดับของจิต สำคัญกว่าบวชหรืออายุยืน

 

เห็นธรรม ต้องเห็นตามลำดับ

เห็นเป็นระยะ ๆ

เห็นเป็นพัก ๆ

ตามอารมณ์ของวิปัสสนา

ไม่ใช่แค่ฟัง

ไม่ใช่แค่เรียน

แล้วปล่อยให้ใจอยู่เหมือนเดิม

ต้องลงมือปฏิบัติ

ต้องเจริญวิปัสสนา

ให้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง

เมื่อเราไม่เข้าใจวิปัสสนา

การบวชก็ยังไม่พอ

การมีชีวิตก็ยังไม่พอ

แม้ครองผ้ากาสาวพัสตร์

แม้อยู่มานาน

ถ้าไม่รู้ธรรม

ไม่เห็นธรรม

ไม่เห็นสภาวะของจิต

ไม่เห็นอาการเกิดดับจริง ๆ

ชีวิตนั้นก็ยังเป็นหมัน

แต่แม้เพียงได้บวช

แม้เพียงผมร่วงลงมา

ถ้าได้ดวงตาเห็นธรรม

เห็นสัจธรรมของจิตใจ

เห็นอาการเกิดดับ

ก็มีค่ากว่าอายุยืนเป็นร้อยพรรษา

เพราะอายุยาว

ไม่ได้แปลว่าพ้นทุกข์

คนอยู่มา ๑๐๐ ปี

แต่ไม่รู้ธรรม

ไม่เห็นธรรม

ไม่เข้าใจธรรม

ก็ยังอยู่กับความทุกข์

ยังจมอยู่อย่างเดิม

เหมือนคนที่มีชีวิต

แต่ไม่รู้จักชีวิตของใจ

ส่วนคนอยู่เพียงวันเดียว

แต่รู้จิตใจ

รู้ธรรมะของการเกิดดับ

รู้กิเลสที่เกิดและดับ

นั่นกลับดีกว่า

กลับมีประโยชน์กว่า

เพราะธรรมะไม่เลือกเพศ

ไม่เลือกวัย

ไม่เลือกว่าจะเป็นพระ

เป็นเณร

หรือเป็นฆราวาส

ใครก็ตาม

ถ้ารู้จริง

ถ้าเห็นจริง

ถ้าเข้าถึงจริง

ย่อมเข้าถึงธรรมได้

จึงไม่ควรประมาท

ยังมีลมหายใจอยู่

ก็ยังมีโอกาส

ที่จะกลับมาหาตัวเอง

กลับมารู้กายรู้ใจ

กลับมาปฏิบัติธรรม

อย่าพูดธรรมะเพียงตามตำรา

ถ้าไม่เห็นแจ้ง

อย่าเอาคำพูดไปปิดบังความจริง

อย่าให้คำสอนคลาดเคลื่อน

จนคนฟังเข้าใจผิด

ธรรมะต้องรู้ตรง

ต้องเห็นชัด

ต้องเข้าใจแจ่มแจ้ง

เพราะชีวิตนี้

ไม่ได้ยืดยาวด้วยชื่อวัน

วันอาทิตย์

วันจันทร์

วันอังคาร

วันพุธ

วันพฤหัส

วันศุกร์

วันเสาร์

ทั้งหมดเป็นเพียงสมมติ

สุดท้ายแล้ว

ตายวันไหน

ก็สิ้นลมหายใจเหมือนกัน

เหลือไว้จึงไม่ใช่จำนวนวัน

แต่คือการเห็นธรรมในใจ

ในขณะยังมีลมหายใจอยู่

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati