บางครั้ง…ชีวิตของเรา
ก็เหมือนคนไข้
ที่คอยรักษาอาการ
แต่ไม่เคยแตะถึงต้นเหตุ
ปวด…ก็หายา
เหนื่อย…ก็พัก
เศร้า…ก็หาสิ่งปลอบใจ
มันดีขึ้น
แต่เพียงชั่วคราว
แล้วก็กลับมาอีก
วนอยู่แบบเดิม
โดยไม่รู้ตัว
สิ่งที่ถูกมองข้าม
อาจไม่ใช่อาการ
แต่คือ “ต้นเหตุ”
ธรรมะ
จึงไม่ใช่แค่การระงับ
แต่คือการ “เห็น”
เห็นว่า
ความคิดเกิดอย่างไร
อารมณ์เกิดอย่างไร
และดับไปอย่างไร
ไม่ต้องไปแก้
เพียงดู…ให้ตรง
เมื่อเห็นจริง
บางอย่างจะเปลี่ยนไป
โดยที่เราไม่ได้พยายามให้เปลี่ยน
สิ่งที่เคยหนัก
ค่อย ๆ เบา
สิ่งที่เคยยึด
ค่อย ๆ คลาย
ไม่ใช่เพราะเราชนะมัน
แต่เพราะเรา
ไม่เข้าไปเป็นมันอีก
ชีวิตจึงไม่ต้องวิ่งไล่แก้ทุกอย่าง
เพราะเริ่มรู้ว่า
อะไรเป็นเพียงอาการ
และอะไรคือราก
และรากนั้น
ไม่ได้อยู่ที่ไหนไกล
แต่อยู่ในขณะนี้
ในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น…ในใจ
เมื่อหันกลับมาดูตรงนี้
เราจะเริ่มเข้าใจ
อะไรควรปล่อยให้ผ่านไป
และอะไร
ไม่จำเป็นต้องแบกไว้อีกต่อไป
#ธรรมะใกล้ตัว
#รู้ตัวคือทาง
#ไม่หลงตัวไม่ลืมตัว
.jpg)