พูดความจริงด้วยความรู้สึกตัว มีสติเมื่อใด โมหะเข้ามาไม่ได้

 

ความจริงทำให้ใจตรง


มาที่นี่

ก็เหมือนมาหาความจริง


ถ้าจะอยู่กันได้

ต้องพูดความจริงสู่กันฟัง


ไม่ต้องปรุง

ไม่ต้องแต่ง

ไม่ต้องเอาชนะกันด้วยคำพูด


เพราะเมื่อพูดไม่จริง

ใจก็เริ่มห่างจากความเป็นคน


ความละอายแก่ใจ

เป็นของดีมาก


หิริ

โอตตัปปะ

ความละอายต่อบาป

ความเกรงกลัวต่อการกระทำไม่ดี


สองอย่างนี้

คอยรักษาใจไว้


แม้หุงข้าว

ต้มแกง

เก็บผัก

เก็บหญ้า

ก็ให้มีความรู้สึกตัว


อย่าทำไปโดยไม่รู้ตัว


เพราะเมื่อไม่รู้สึกตัว

ขณะทำ

ขณะพูด

ขณะคิด


ตรงนั้นเอง

โมหะเข้ามา


ความหลงไม่ใช่ของหนัก

มันมาแค่ตอนเผลอ


พอรู้สึกตัว

ความไม่รู้ก็หายไปเอง


จิตที่ตั้งอยู่ในความรู้สึกตัว

ไม่เปิดทางให้ความหลง


เมื่อมีสติ

โมหะก็เข้ามาไม่ได้


คนเราพอโกรธ

ใจก็ร้อน

เหมือนไฟที่สุมขึ้น


ยิ่งอยากเอาชนะ

ยิ่งเพิ่มความร้อนให้ตัวเอง


บางครั้ง

พอคนยังโกรธอยู่

เอาความดีไปให้

เขาก็รับไม่ได้


เหมือนน้ำชาล้นแก้ว

จะเติมอย่างไรก็ไม่ลง


จึงไม่จำเป็นต้องไปสู้กับเขา

ไม่ต้องทวนกระแสจนพังไปด้วยกัน


เหมือนคนจะไปช่วยคนจมน้ำ

ถ้าไม่รู้วิธีจับ

คนที่ไปช่วย

อาจถูกกอดคอจนจมไปด้วย


เพราะฉะนั้น

อย่าเพิ่งคิดสู้


อย่าเพิ่งคิดหนี


ให้มีสติปัญญาอยู่ตรงนั้น

รู้ตัวอยู่ตรงนั้น


สู้ด้วยสติปัญญา

หนีด้วยสติปัญญา

อยู่ด้วยสติปัญญา


เมื่อใจมีความรู้สึกตัว

ก็ไม่ถูกความหลงลากไป

ไม่ถูกความโกรธเผาไป


อยู่ตรงไหน

ก็ไม่เสียคน

ไม่เสียใจ

และไม่เสียธรรม


#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati


Archive