สติอยู่บ่อย ๆ ความหลงก็ลดลง เหมือนน้ำเข้าไปแทนที่อากาศในแก้ว

 ความรู้สึกตัว

คือที่ว่างซึ่งไม่ว่างเปล่า

พอเราพลิกมือ

ถ้าเรารู้สึก

สติก็เข้ามาแทนที่ความไม่รู้

เหมือนน้ำเข้าไปแทนที่อากาศในแก้ว

อากาศไม่ได้หายไปเพราะโกรธ

แต่มันค่อย ๆ ถูกแทนที่

ด้วยสิ่งที่มีอยู่จริงในขณะนั้น

ฉันใดก็ฉันนั้น

ความหลงก็ไม่จำเป็นต้องถูกไล่

เพียงเรากลับมารู้สึก

รู้การพลิกมือ

รู้การคว่ำมือ

รู้การยก

รู้การวาง

รู้ในทุกอิริยาบถ

เมื่อรู้บ่อย ๆ

ความไม่รู้จะค่อย ๆ เบาบาง

ความรู้สึกตัวจะค่อย ๆ มากขึ้น

ไม่ใช่ด้วยการคิดเอา

ไม่ใช่ด้วยการฝืนเอา

แต่ด้วยการทำจริง

ในกายที่เคลื่อนไหวอยู่ทุกวัน

การกะพริบตา

การหันซ้ายหันขวา

การยืน เดิน นั่ง นอน

ถ้ารู้สึกอยู่ตรงนั้น

ก็เป็นธรรมทั้งนั้น

ปริศนาธรรมที่เคยฟัง

จะเริ่มเปิดความหมาย

เมื่อเรามีสติรู้ตรงต่อหน้า

บ่อใหญ่

เหวใหญ่

เมล็ดงาเมล็ดเดียว

ไม่ได้ชวนให้เราไปนึกเอาไกล

แต่ชวนให้เห็นว่า

ถ้าไม่ฝึก

ใจก็ว่างแบบไม่รู้

เหมือนบ่อที่ไม่มีอะไร

แต่ถ้าฝึกอยู่เสมอ

สติก็สะสมเต็มขึ้น

ไม่เผลอง่าย

ไม่หลงง่าย

และเมื่อสติมีมากขึ้น

ชีวิตก็เริ่มเห็นทางของตัวเอง

เห็นความคิด

เห็นความทุกข์

เห็นการเกิดดับในใจ

เห็นแล้วไม่ต้องรีบเป็นอะไร

เพียงรู้ตามจริง

ความเข้าใจจึงค่อย ๆ งอก

ความทุกข์จึงค่อย ๆ ลด

ธรรมะเช่นนี้

ไม่ต้องซื้อ

ไม่ต้องรอวันสำคัญ

มีเพียงวันธรรมดา

ที่เรายกมือ คว่ำมือ

แล้วกลับมารู้สึกตัวจริง ๆ

วันละนิด

ก็เป็นทาง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati