ความเป็นปกติ มีอยู่แล้ว
ในความรู้สึกของเรา
บางคราวมันเหมือนเฉย ๆ
ไม่สุข
ไม่ทุกข์
ไม่ดี
ไม่ชั่ว
ไม่ต้องไปแต่งเติม
ไม่ต้องไปเรียกให้มากความ
ลักษณะอย่างนี้ มีอยู่ในคนทุกคน
ไม่เว้นผู้หญิงผู้ชาย
พระเณร
คนไทย คนจีน คนลาว คนเขมร
ชื่อเรียกเป็นเรื่องสมมติ
แต่สิ่งที่รู้ตรงนั้น
เป็นของจริงที่มีอยู่
ก่อนเราจะไปแสวงหาอะไรไกล
ก่อนจะไปหาบุญจากที่โน่นที่นี่
ก่อนจะคาดหวังว่าจะได้อะไรพิเศษ
ให้หันกลับมาดูตรงนี้
ดูจิตที่กำลังเป็นอยู่
บางทีเรานึกว่า
ต้องทำอะไรใหญ่โต
ต้องไปที่โน่นที่นี่
จึงจะได้พบของดี
แต่ของที่ดีจริง
อาจอยู่ในความไม่หวือหวานี้เอง
เหมือนน้ำแข็งก้อนใหญ่
วางตากแดดตากลม
ไม่นานก็ละลายกลับเป็นน้ำ
ใจเราก็เหมือนกัน
ความดีใจ
ความเสียใจ
มาแล้วก็ไป
เกิดขึ้นภายหลัง
และตั้งอยู่ไม่ได้
เมื่อได้ทำบุญ
เราก็อิ่มใจ
แต่พอมีคนมาติ
ความอิ่มใจนั้นก็หายไป
ถ้าเผลอไปตามอารมณ์เหล่านี้
เราจะเห็นแต่ความแกว่งของใจ
ไม่เห็นความเป็นปกติที่มีอยู่แล้ว
เพราะฉะนั้น
เมื่อฟังธรรมแล้ว
อย่าเพียงจำคำ
ให้พิจารณาจริง ๆ
และดูตัวเองจริง ๆ
อย่าไปดูคนอื่นมากเกินไป
อย่าไปคอยจับคำของคนอื่นมากเกินไป
หันมาดูความคิดของตน
ดูตรงนี้
ในขณะนี้
ดูบ่อย ๆ
ดูด้วยความรู้สึกตัว
แล้วจะค่อย ๆ เห็นว่า
สิ่งที่เรียบ
สิ่งที่ไม่หวือหวา
สิ่งที่ไม่สุขไม่ทุกข์นั้น
ไม่ใช่ความว่างเปล่า
แต่มันคือทางรู้ตรง
ที่พาใจกลับมาอยู่กับความจริง
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati