เมื่อเราทำบ่อย ๆ
ความคุ้นเคยก็ค่อย ๆ เกิดขึ้น
พอความคิดวูบขึ้นมา
เราก็รู้สึกได้ทัน
รู้สึกตรงนั้นแหละ
ท่านเรียกว่าสติ
สติไม่ใช่เรื่องไกลตัว
ไม่ใช่เรื่องยากเกินไป
มันคือการรู้สภาพของความคิด
รู้ตรงที่มันเกิดขึ้น
การเดินจงกรมก็เช่นเดียวกัน
เป็นการเจริญสติ
เป็นการระลึกได้จริง ๆ
ไม่จำกัดคน
ไม่จำกัดวัย
ไม่จำกัดฐานะ
คนหนุ่ม คนสาว
คนเฒ่า คนแก่
คนกลางคน
ใครก็ทำได้
เพราะเราล้วนไม่ต้องการความทุกข์
เมื่อทำอย่างนี้
ความทุกข์ก็ค่อย ๆ หายไปเอง
เหมือนอยู่ในความมืด
เราไม่ต้องการความมืด
แต่เราไม่รู้วิธีไล่มัน
พอมีไม้ขีดไฟ
หรือมีเทียนขึ้นมา
จุดขึ้นเท่านั้น
ความมืดก็หายไปเอง
ไม่ต้องไปไล่
ไม่ต้องไปสู้
ไม่ต้องไปบังคับ
การทำความรู้สึกก็เช่นนั้น
เมื่อเรารู้ตัวอยู่อย่างนี้
ความโกรธ ความโลภ ความหลง
ก็ไม่อาจตั้งอยู่ได้
ที่มันเกิดขึ้นภายในใจ
เพราะเราไม่ตื่นตัว
เพราะเราไม่เห็น
ไม่เข้าใจตามจริง
ทางปฏิบัตินี้จึงเรียบง่าย
เป็นวิธีที่พาเรา
กลับมารู้ตรง ๆ
อย่างพระพุทธเจ้าสอนจริง ๆ
ไม่ต้องไปกังวลว่า
ใครจะเรียกว่าอะไร
จะพุทโธ
จะอรหัง
จะพองยุบ
จะนับหนึ่งสองสาม
ไม่ต้องเอาใจไปติดอยู่ตรงนั้น
ถ้าอะไรทำลายความหลงผิดได้
นั่นแหละถูกต้อง
เพราะแท้จริงแล้ว
สิ่งสำคัญไม่ใช่ชื่อเรียก
แต่คือความจริงที่เราเห็นได้ด้วยตนเอง
ผู้ที่รับรองวิธีนี้
ก็เพราะเคยโกรธเหมือนกัน
แล้วเมื่อทำอย่างนี้
ความโกรธก็ไม่มี
เพราะเห็นตามจริงว่า
ความโกรธไม่มีอยู่ในขณะนั้น
เวลานี้
ถ้าไม่โกรธ
เราจะไปหาความโกรธทำไม
ของที่ไม่มี
ย่อมหาไม่พบ
ถ้าไปสอนให้ละความโกรธ
แต่ยังไปตามหาความโกรธอยู่
นั่นก็ยังไม่เห็นจริง
พระพุทธเจ้าไม่ทรงสอนให้วนอยู่กับอดีต
ไม่ทรงให้หลงไปกับอนาคต
อดีตผ่านไปแล้ว
มันช่วยอะไรเราไม่ได้
อนาคตก็ยังไม่มาถึง
สิ่งที่ช่วยเราได้
คือปัจจุบันนี้เอง
ตรงนี้แหละ
คือที่ที่ความรู้สึกตัวเกิดขึ้น
ถ้าทำจริง
ทำให้ต่อเนื่อง
เหมือนลูกโซ่
เหมือนนาฬิกาที่หมุนอยู่
แต่ไม่ได้หมายความว่า
ต้องหยุดงานทุกอย่าง
ซักผ้า
ซักเสื้อ
ถูบ้าน
กวาดบ้าน
ล้างถ้วย
ล้างจาน
เขียนหนังสือ
ซื้อขาย
ก็ทำได้ทั้งนั้น
เพียงมีความรู้สึกตัวอยู่ด้วย
ความรู้สึกนี้
ค่อย ๆ สะสม
ทีละน้อย ทีละน้อย
เหมือนฝนเม็ดเล็ก ๆ
ตกลงในโอ่ง
ตกลงในขัน
นานเข้า
น้ำก็เต็ม
การยกเท้า
ยกมือ
กำมือ
เหยียดมือ
นอนแล้วตื่น
ตื่นแล้วทำต่อ
ทำบ่อย ๆ
ทำเนือง ๆ
นี่แหละ
คือการเจริญสติ
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati