ธรรมะไม่ได้ไกลจากมือและเท้า
หลวงพ่อสอนให้เห็นว่า
การศึกษา
ไม่ใช่เพียงการฟังหรือจำเอา
แต่คือการลงมือ
รู้ตัวในอิริยาบถ
รู้จังหวะของมือ
รู้จังหวะของเท้า
รู้จังหวะของการลุก
รู้จังหวะของการนั่ง
ทำไป
ทำมา
ความรู้ก็เกิดขึ้นเอง
ปัญญาไม่ได้มาจากการคิดมาก
แต่มาจากการทำให้ตรง
ให้คล่อง
ให้รู้ตามจริง
แม้การกราบ
ก็ไม่ใช่เพียงทำตามธรรมเนียม
แต่เป็นการฝึกให้มีจังหวะ
ให้กายกับใจประสานกัน
ให้ความเคารพเป็นการภาวนา
เมื่อรู้จังหวะของกาย
ใจก็เริ่มเห็นตัวมันเอง
คนที่รักการ
รักงาน
รักหน้าที่
ย่อมก้าวหน้าในการปฏิบัติ
เพราะงานทุกอย่าง
ถ้าทำด้วยความรู้สึกตัว
ก็เป็นทางของธรรม
แต่ถ้าไม่รักหน้าที่
ไม่รักการกระทำที่ชอบ
ก็ย่อมไม่ก้าวหน้า
และไม่กลับเนื้อกลับตัว
หลวงพ่อเรียกสิ่งนี้ให้ลึกลงไปว่า
คน
คือผู้เลือกคัดเอาสิ่งที่เป็นประโยชน์
ไม่ใช่เพียงมีชื่อเรียก
ไม่ใช่เพียงเกิดมาเป็นมนุษย์
แต่ต้องเป็นผู้เลือกความดี
เลือกความจริง
เลือกสิ่งที่พาออกจากความหลง
ถ้าใจยังผิด
พูดผิด
คิดผิด
ก็ยังไม่ถึงทางเห็นจริง
ยังเป็นเพียงความคิดปรุง
ยังไม่ใช่วิปัสสนาแท้
เพราะวิปัสสนา
คือการรู้ตรง
เห็นตรง
ตามความเป็นจริงของจิตใจตนเอง
หลวงพ่อเตือนพวกเราไว้ชัด
อย่าไปมัวแข่งขันกันแต่วัตถุ
สร้างโน่นสร้างนี่มากมาย
แต่ใจยังเต็มด้วยอิจฉาริษยา
โบสถ์จะงามเพียงใด
กุฏิจะใหญ่เพียงใด
ถ้าใจคนยังต่ำ
ก็ยังไม่งอกงามจริง
ธรรมะต้องช่วยกันสร้าง
คุณดีต้องช่วยกันปลูก
ครูบาอาจารย์ก็สร้าง
ญาติโยมก็สร้าง
สร้างความดี
สร้างความงาม
สร้างที่พึ่งให้ใจคน
ไม่ใช่ปล่อยให้คำพูด
การกระทำ
และความคิด
ทำลายหมู่คณะให้เสื่อมไป
สิ่งที่ควรสร้างที่สุด
คือจิตใจที่สะอาด
สว่าง
สงบ
บริสุทธิ์
ผ่องใส
ว่องไว
จิตใจที่มองเห็นความคิดของตนเองได้
เห็นว่ากำลังคิดดีหรือคิดชั่ว
เห็นตามจริงโดยไม่หลงไปกับมัน
นี่แหละ
คือรอยตามพระพุทธเจ้า
ไม่ใช่เพียงกราบไหว้ด้วยมือ
แต่กราบด้วยการฝึกใจ
ไม่ใช่เพียงนั่งฟังธรรม
แต่ฟังแล้วกลับมารู้ตัวในการดำเนินชีวิต
ให้การเคลื่อนไหวทุกอย่าง
เป็นทางของสติ
ให้ชีวิตประจำวัน
เป็นที่ปฏิบัติธรรม
แล้ววันหนึ่ง
ความรู้แจ้งจะค่อย ๆ ปรากฏเอง
ไม่ใช่ไกลเกินไป
อยู่ตรงที่เราเห็นใจของเรา
ในขณะนี้นี่แหละ
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati