ศรัทธา ต้องพึ่งได้จริง
ศรัทธาไม่ใช่การเชื่ออย่างลอยๆ
แต่คือเชื่อในสิ่งที่ควรเชื่อ
เชื่อด้วยสติ
เชื่อด้วยสมาธิ
เชื่อด้วยญาณที่เห็นตรง
เมื่อเห็นว่า
ดีชั่วนั้นตัวเราทำเอง
ใจก็เริ่มไม่เผลอไปพึ่งสิ่งอื่นมากเกิน
ศรัทธาแท้
จึงไม่ใช่ความกลัว
แต่เป็นที่พึ่งอันมั่นคง
ไม่หวั่นไหวง่าย
ส่วนทานธรรม
ไม่ใช่ของที่หยิบยื่นด้วยมือเท่านั้น
คำแนะนำ
คำสอน
ถ้อยคำที่ชี้ทางให้คนพ้นทุกข์
ให้ไปเข้าใจชีวิตของตนเอง
นั่นคือทานธรรม
ให้ไปแล้วไม่หมด
พูดไปแล้วไม่สิ้น
สอนคนไป
ใจก็ไม่พร่อง
มีแต่เหนื่อยบ้าง
เมื่อยบ้าง
เป็นธรรมดาของคนทำงาน
เพราะหน้าที่ต้องทำ
ความเมตตาต้องพาให้ลงมือ
เกิดมาเป็นคน
ต้องรู้จักความเป็นคน
เมื่อรู้จักความเป็นคน
จึงจะเป็นมนุษย์
เมื่อเป็นมนุษย์แล้ว
ก็ต้องรู้หน้าที่ของมนุษย์
แล้วค่อยศึกษาให้ลึกขึ้นไปอีก
หน้าที่ของเทวดาเป็นอย่างไร
หน้าที่ของพรหมเป็นอย่างไร
และเมื่อรู้ดีแล้ว
ก็ต้องรู้หน้าที่ของพระ
พระ คือผู้ประเสริฐ
คือผู้สอนคน
ชีวิตของพระ
จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัวเกินไป
ทุกคนที่อยู่ตรงนี้
เป็นพระได้ทั้งหมด
ถ้ารู้จักปฏิบัติ
เราสวดได้
พูดได้
ท่องได้
แต่ถ้าไม่รู้ความหมาย
คำสวดก็ยังเป็นเพียงเสียง
พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ
ไม่ใช่แค่กล่าวตามกันไป
ต้องรู้ว่า
เรากำลังเอาพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งจริงหรือไม่
ที่พึ่งนั้น
ต้องกำจัดทุกข์ได้
กำจัดภัยได้จริง
ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ
ก็เช่นเดียวกัน
ถ้าธรรมไม่เป็นที่พึ่ง
ก็ยังไม่ถึงแก่น
สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ
ก็ต้องเป็นที่พึ่งจริง
ไม่ใช่เพียงคำพูด
ถ้าปฏิบัติอย่างพระพุทธเจ้า
ทุกข์ย่อมคลาย
แต่ถ้าทำเพียงสวด
เพียงพูด
เพียงจำ
จนตายก็ยังทุกข์อยู่
เพราะยังไม่ได้ลงมือเห็นจริง
เหมือนเลือกกินแต่กระดูก
เอ็น
และก้าง
ส่วนเนื้อแท้
ยังไม่ได้แตะ
นับถือศาสนา
แต่ไม่รู้ความหมาย
ก็อาจเดินตามกันไป
พูดตามกันไป
จนใจเลอะเลือน
จึงต้องตั้งใจฟัง
แล้วกลับมาดูตัวเอง
นโม ตัสสะ ภะคะวะโต
ไม่ใช่เพียงคำบาลีที่ท่องได้
แต่คือการนบน้อม
การน้อมใจเข้าไปหาความจริง
น้อมต่อใคร
นบต่ออะไร
ต้องรู้ด้วยตนเอง
อะระหะโต
คือผู้ไกลจากกิเลส
กิเลสก็คือข้าศึก
ข้าศึกก็คือความทุกข์
เมื่อรู้เช่นนี้
ใจก็เริ่มเห็นทาง
สัมมา สัมพุทธัสสะ
คือผู้รู้เอง
เห็นเอง
ด้วยการเจริญสติ
เจริญสมาธิ
เจริญปัญญา
ท่านตรัสรู้เองโดยชอบ
แล้วทรงนำทางมาให้เราเดินตาม
ทางนั้นไม่ใช่ทางของการพูดเฉยๆ
แต่เป็นทางของการลงมือปฏิบัติ
รู้ตรง
เห็นตรง
เข้าใจตรง
แล้วความพ้นทุกข์
จึงไม่ใช่เรื่องไกลเกินเอื้อม
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati