กลัวทุกข์
จึงเรียน จึงหา
จึงดิ้นหาให้พ้น
แต่พอทุกข์เกิดจริง
กลับไม่รู้จักมัน
ไม่รู้สึกตัว
หลวงพ่อเทียนชี้ให้เห็นว่า
คนเรามักมองออกไปข้างนอก
กลัวสิ่งภายนอก
กลัวความขาดแคลน
กลัวไม่พอ
กลัวไม่รอด
จนลืมมองเข้ามาในตัวเอง
สิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ
อาจไม่ใช่โลกข้างนอก
แต่อยู่ที่ความคิดของเราเอง
ความคิดนี่แหละ
มันหลอกได้
มันพาให้กลัว
พาให้ลังเล
พาให้กังวล
พาให้เศร้าหมองหดหู่
ถ้าไม่เห็นความคิด
ก็เหมือนถูกความคิดลากไป
โดยไม่รู้ตัว
การเรียนหนังสือ
การทำงานหาเงิน
ก็เป็นหน้าที่ของคน
เรียนเพื่อหน้าที่
หาเพื่อหน้าที่
เลี้ยงชีพเพื่อหน้าที่
ไม่ใช่เรียนเพื่อหนีทุกข์
ไม่ใช่หาเงินเพื่อหนีทุกข์
แต่ให้รู้จักหน้าที่ของตน
อย่างเรียบง่ายและตรงจริง
เมื่อมาฝึกภาวนา
มาเจริญสติ
มาเคลื่อนไหว
ก็เพื่อรู้สึกตัว
เพื่อเห็นตรง ๆ
เพื่อรู้จริง
ให้จิตใจผ่องใส
ให้สิ่งที่คิด
สิ่งที่นึก
สิ่งที่ปรุง
ปรากฏขึ้นแล้วเรารู้ทัน
งานก็ทำได้
พูดก็รู้
คิดก็รู้
เมื่อใจไม่ค้าง
งานก็ไม่ค้างมือ
ชีวิตก็ไม่ติดขัดอยู่กับความฟุ้งและความหดหู่
คำสอนของหลวงพ่อเทียน
เหมือนหงายของที่คว่ำอยู่
ให้เห็นตามจริง
สิ่งที่เคยเชื่อ
สิ่งที่เคยถือ
สิ่งที่เคยยึด
ค่อย ๆ คลายออก
ผีภายนอกจะมีหรือไม่
สุดท้ายก็เป็นเรื่องของความเชื่อ
แต่ผีภายในใจ
คือความไม่รู้จักตัวเอง
คือใจต่ำ
คือใจที่หลง
อันนี้ต้องดูให้เห็น
ถ้าใจต่ำ
ก็เหมือนยังเป็นผีอยู่
ถ้าใจสูงขึ้น
ก็เป็นเทวดา
คือใจที่ละอายต่อการทำชั่ว
ใจที่รู้จักตัวเอง
ใจที่ไม่หลอกตัวเอง
กลับมารู้สึกตัว
กลับมาเห็นความคิดของตน
กลับมาอยู่กับความจริงตรงหน้า
ตรงนั้นแหละ
คือทางออกจากทุกข์
อย่างสงบ
อย่างซื่อ
อย่างเป็นธรรม
#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati