“สิ่งเหล่านี้ไม่ต้องมี พอไปยึดถือ ก็เป็นอุปาทาน”

 การไม่ยึด

คือทางที่ใจจะเบา

พระพุทธเจ้าหลุดจากสิ่งเหล่านี้

สิ่งเหล่านี้จึงหลุดออกจากพระองค์

สิ่งนั้น

ไม่ต้องมีจริง ๆ

ไม่ต้องมี

เพราะเมื่อใจเข้าไปมี

ใจเข้าไปจับ

ใจเข้าไปถือ

ใจก็เกิดอุปาทานขึ้นทันที

ความยึด

ไม่ได้เริ่มจากสิ่งข้างนอก

แต่เริ่มจากใจที่เข้าไปเอา

พอเอาแล้ว

ก็ติด

พอติดแล้ว

ก็ผูกพัน

เหมือนใจเอาตัวเองไปผูกไว้กับสิ่งที่ผ่านเข้ามา

แล้วก็อยู่ในความข้องอยู่ตรงนั้น

หลวงพ่อจึงชี้ให้เห็นตรง ๆ ว่า

คนติดนั้น

จะไปสวรรค์ไม่ได้

ไปนิพพานไม่ได้

เพราะสิ่งที่รั้งใจไว้

ไม่ใช่เพียงของ

ไม่ใช่เพียงคน

ไม่ใช่เพียงความคิด

แต่คืออุปาทาน

คือการยึดมั่นถือมั่น

เมื่อยังยึด

ใจก็ยังไม่วาง

เมื่อยังติด

ใจก็ยังไม่เป็นอิสระ

ทางภาวนาจึงไม่ใช่การไปหาสิ่งอื่น

แต่คือการรู้ทัน

ว่าเดี๋ยวนี้ใจไปจับอะไรไว้หรือเปล่า

พอรู้

ก็เห็น

พอเห็น

ก็คลาย

เมื่อใจไม่เข้าไปยึด

สิ่งนั้นก็ไม่มีอำนาจผูกเรา

ใจจะเริ่มเบา

เริ่มโล่ง

เริ่มเป็นตัวของตัวเอง

นี่แหละ

การหลุดออกจากสิ่งเหล่านั้น

ด้วยความรู้สึกตัวตรง ๆ

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati