เราแยกไม่ได้ แต่รู้สึกได้ ว่างคือหยุด สงบคือไม่ไปหาคนอื่น

 ธรรมะไม่อยู่ที่การแยก

แต่อยู่ที่การรู้สึก

คำพูดของคน

มักชวนให้แยกโน่น แยกนี่

แต่อะไรหลายอย่าง

แยกไม่ได้จริง

เมื่อแยกไม่ได้

ก็อย่าเพิ่งรีบเอาความคิดไปจับ

ให้กลับมารู้

ให้กลับมาสัมผัสตรง ๆ

นั่นแหละ

คือทางของความเป็นคน

คนเราต้องรู้จักเลือกคัดจัดหา

เอาหน้าที่ของตนมาปฏิบัติ

ถ้าไม่รู้จัก

ใจก็เผลอไปตามเรื่องราว

ขึ้น ๆ ลง ๆ

ทุกข์บ้าง สุขบ้าง

เหมือนยังไม่ลงหลักของความเป็นคน

แต่ถ้ารู้จักเลือกคัด

รู้จักเอาหน้าที่มาทำ

ใจก็ไม่ฟุ้งไปไกล

ไม่ทุกข์

และเมื่อไม่ทุกข์

จะไปที่ไหนก็ไปได้

มีเท่านั้นเอง

ไม่มีเรื่องอะไร

บางเรื่อง

อธิบายได้

แต่ทำให้เป็นไม่ได้

เพราะธรรมะ

ต้องเป็นเอง

ต้องรู้เอง

ตรงที่มีลมหายใจอยู่นี่แหละ

หลวงพ่อสอนให้

เหมือนตายเสียก่อนตาย

ไม่ใช่ตายด้วยความกลัว

แต่ตายจากการยึด

ให้รู้วิธีปล่อย

ให้รู้วิธีหลุด

วิญญาณแปลว่ารู้

เมื่อรู้จริง

มันคลายกันเอง

มันหลุดกันเอง

ไม่ใช่ตาย

ไม่ใช่สูญ

ไม่ต้องไปรีบตั้งชื่อให้มัน

เหมือนเห็นแล้ว

สิ่งที่เคยแน่น

ก็หลุดออกจากกัน

เหลือความว่าง

แต่ว่างของหลวงพ่อ

ไม่ใช่ว่างลอย ๆ

เป็นว่างที่หยุด

สงบ คือหยุด

ว่าง คือไม่ต้องหาใคร

ไม่ต้องวิ่งตามคำพูดของใคร

ไม่ต้องเดือดร้อนเพราะเสียงของใคร

ถ้าใจยังไปสนใจ

ก็แปลว่ายังไม่สงบ

ยังถูกลากออกไป

ยังไม่ถึงที่สุดของทุกข์

ธรรมะจึงไม่ใช่เรื่องมาก

พูดสั้น ๆ ก็พอ

แต่ต้องรู้สึกให้ได้จริง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati