จิตเดิมไม่ทุกข์ เป็นอุเบกขา นิพพานอยู่ที่ใจ ต้องรู้ด้วยสติเอง

 

จิตที่รู้ตัว

ไม่ต้องดิ้นหาความสุข

หลวงพ่อเทียนสอนให้เห็นตรง ๆ ว่า

ในความจริงลึกที่สุด

จิตใจของเราไม่ได้มีความทุกข์อยู่ตลอดเวลา

มันเพียงอยู่ของมัน

นิ่ง ๆ เฉย ๆ

เมื่อไม่ไหลไปตามอารมณ์

ไม่เอนตามสุข ไม่เอนตามทุกข์

จิตก็วางอยู่ในความพอดี

ความพอดีนั้น

พระพุทธเจ้าท่านเรียกว่า นิพพาน

นิพพานจึงไม่ใช่เรื่องไกล

ไม่ใช่สิ่งที่ต้องไปแสวงจากที่อื่น

แต่มันอยู่ที่จิตใจของคน

อยู่ตรงที่จิตไม่ยึด

ไม่ตาม

ไม่ผลัก

อุเบกขา

จึงไม่ใช่ความเฉยเมย

แต่คือการวางอย่างรู้

ทำงานไปตามหน้าที่

ใจไม่หวั่นไหวตามแรงกระทบ

เหมือนลูกตุ้มที่ถ่วงไว้

เหมือนสมอเรือที่คอยยึด

เหมือนเบรครถที่ช่วยประคอง

เมื่อจิตมีอุเบกขา

มันไม่หมุนไปกับกระแสของสุขและทุกข์

ไม่ลอยไปกับดีและชั่ว

ตรงนั้นแหละ

ใจจึงอยู่เหนือความแกว่งไกว

และทางไปสู่ตรงนั้น

ไม่มีใครทำแทนเราได้

จะพึ่งผี พึ่งเทวดา

ก็ไม่อาจทำให้จิตสงบแท้ได้

ผู้ลงมือ

ต้องเป็นเราเอง

ด้วยสติที่รู้กาย รู้ใจ

รู้การเคลื่อนไหว

รู้ตรงที่เกิดขึ้นเดี๋ยวนั้น

เมื่อมีสติ

สมาธิก็ค่อยตั้ง

ปัญญาก็ค่อยเกิด

และโมหะ

ที่คอยพาโลภะกับโทสะให้ลึกลงไป

ก็เบาลง

ใจที่ไม่หลง

ย่อมไม่ถูกลากไปทำผิดง่าย ๆ

จึงไม่ใช่เรื่องไกลเลย

ที่จะกลับมาดูจิตของตน

ดูให้เห็นว่า

แท้จริงมันกำลังเอียงไปทางไหน

และค่อย ๆ รู้

ค่อย ๆ วาง

ค่อย ๆ ตั้งอยู่ในความพอดี

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

ไม่ใช่ด้วยความดื้อ

แต่ด้วยความรู้ตัว

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati