พระแท้ไม่ใช่ห่มเหลือง แต่คือผู้ปฏิบัติตรง รู้ธรรมได้ ต้องรู้วิธีทำ ไม่ใช่แค่พูดตามตำรา

 

พระจริง ไม่ใช่ดูที่ผ้าเหลือง

แต่ดูที่ใจที่ตรง

คำถามเรื่องชีวิตนักบวชกับชีวิตของพระ

หลวงพ่อไม่ได้พาเราไปอยู่ที่รูปกาย

ท่านพาเราไปดูที่ความจริงของจิต

คนบวชแล้วสึก

สึกแล้วบวช

คนเคยฆ่า เคยปล้น เคยจี้

มาบวชก็ยังเรียกว่าพระได้

เพราะนั่นยังเป็นเพียงรูปภายนอก

เป็นพระโดยสมมติ

ถ้าใจยังเร่าร้อน

ยังหยาบ ยังหลอกตัวเอง

จิตใจนั้นอาจเป็นผีก็ได้

คำนี้ฟังแล้วต้องหยุดดูตัวเอง

เรากำลังถืออะไรอยู่

ชื่อ

ผ้า

ตำแหน่ง

หรือความจริง

หลวงพ่อชี้ให้เห็นว่า

พระจริงอยู่ในคำว่า

สุปะฏิปันโน

อุชุปะฏิปันโน

ญายะปะฏิปันโน

ไม่ใช่เพียงสวดผ่านปาก

แต่ต้องเข้าไปถึงชีวิตจริง

ถึงการประพฤติจริง

ถึงใจที่ทำจริง

ปฏิบัติดี

ปฏิบัติตรง

ปฏิบัติเพื่อออกจากทุกข์

คำเหล่านี้ไม่ใช่ของไกล

ไม่ใช่ของลอย

ไม่ใช่ของไว้พูดสวย ๆ

มันต้องมาตรวจที่เรา

เราตรงต่อตัวเองหรือยัง

เราพูดแล้วทำหรือไม่

เราตั้งใจไว้แล้ว

กลับท้อถอยกลางทางหรือเปล่า

บางครั้งเราบอกว่าจะภาวนา

จะเห็นแจ้ง

จะรู้จริง

แต่พอทำไปไม่กี่วัน

ใจเริ่มย่อ

เริ่มหนี

เริ่มหาเหตุให้เลิก

ตรงนั้นแหละ

คือไม่ตรงต่อคำของตัวเอง

ไม่ตรงต่อคำสอนของพระพุทธเจ้า

ไม่ใช่คำพูดผิด

แต่ใจไม่ตรง

หลวงพ่อไม่ได้ให้เราไปเถียงกับศัพท์

ท่านให้เรากลับมาดูวิธี

จะหุงต้มยังต้องรู้วิธี

จะก่อไฟยังต้องรู้วิธี

จะให้น้ำเดือด

จะให้อาหารสุก

ก็ต้องทำถูกขั้นตอน

ธรรมะก็เช่นกัน

จะรู้จะเห็น

จะออกจากทุกข์

ไม่ใช่แค่พูดถึงการเจริญสติปัฏฐาน ๔

ต้องมีวิธีทำจริง

ต้องลงมือจริง

ต้องรู้ตรงในกาย ในใจ

ในความเคลื่อนไหวของตนเอง

แล้วความรู้สึกตัวจึงค่อย ๆ เปิดทาง

ไม่ต้องเร่งเป็นพระในคำคน

แต่ให้เป็นคนจริงในใจตน

ไม่ต้องถือชื่อว่าดี

แต่ให้ดูว่าตรงไหม

ตรงต่อความจริง

ตรงต่อการกระทำ

ตรงต่อคำสอนของพระพุทธเจ้า

ตรงนี่แหละ

คือทางออกจากทุกข์

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati