รู้สมมติ แล้วไม่ติดสมมติ นิพพานมีอยู่จริงในคนทุกคน

 

เมื่อรู้ตรง

สมมติทั้งหลายก็ไม่หลอกเรา

เมื่อเรามาเจริญสติ

มาเจริญปัญญา

ใจจะค่อย ๆ รู้จักสิ่งที่เรียกกันขึ้นมา

สมมติบัญญัติ

ปรมัตถบัญญัติ

อรรถบัญญัติ

อริยบัญญัติ

สิ่งเหล่านี้มีชื่อเรียก

แต่ไม่ใช่มีเพียงชื่อเรียก

เมื่อความรู้จริงเกิดขึ้น

ญาณปัญญาก็เกิดขึ้นตาม

ปัญญาอย่างนี้

ไม่ใช่ปัญญาหาเงินหาทอง

ไม่ใช่ปัญญาเรียนเก่ง

ไม่ใช่ปัญญาพูดเก่ง

นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เป็นความสามารถของโลก

เป็นเครื่องมือของโลก

แต่เมื่อญาณเกิด

มันจะค่อย ๆ ไหลไป

ค่อย ๆ ก้าวขึ้นไป

ตามลำดับของมัน

เหมือนน้ำเล็ก ๆ

ไหลจากห้วยน้อย

รวมลงสู่แม่น้ำ

แล้วออกสู่ทะเล

ใจที่เห็นตามจริง

ก็เช่นนั้นเหมือนกัน

จากขั้นของอริยบัญญัติ

โสดาบัน

สกิทาคามี

อนาคามี

อรหันต์

ชื่อเหล่านี้เป็นคำสมมติ

แต่สิ่งที่ถูกเรียกนั้น

มีอยู่จริงในคนนั้น

นิพพานก็เช่นเดียวกัน

เป็นชื่อที่เราตั้งขึ้น

เพื่อเรียกสภาพที่เป็นจริง

และสภาพนั้น

มีอยู่แล้วในคนทุกคน

ฉะนั้น

นิพพานจึงเป็นสมบัติของมนุษย์

ไม่ใช่ของคนพิเศษ

ไม่ใช่ของคนที่เกิดมาเหนือกว่าใคร

คนธรรมดา

จะรู้ก็ได้

ไม่รู้ก็ได้

เราจะเอาอะไรมาวัดความเป็นมนุษย์

ไม่ใช่บวชนาน

ไม่ใช่เรียนสูง

ไม่ใช่พูดคล่อง

ไม่ใช่ฉลาดในทางโลก

นั่นเป็นเพียงเครื่องมือ

สำหรับทำมาหากินในโลกนี้

เมื่อยังอยู่ในโลกสมมติ

เราก็อยู่ได้

ทำหน้าที่ได้

ใช้ชีวิตได้

แต่ถ้าเห็นตามจริง

ใจก็ไม่ติดสมมติใด ๆ

อยู่ในโลก

แต่ไม่ถูกโลกจับไว้

เหมือนดอกบัว

เกิดในโคลนตม

แต่พ้นน้ำขึ้นมาแล้ว

ไม่มีกลิ่นโคลนตมติดอยู่

ผู้ใหญ่บ้าน

กำนัน

ครู

ตำรวจ

ทหาร

ทั้งหมดก็เป็นชื่อเรียก

เป็นการสมมติขึ้น

เหมือนเหรียญ

เหมือนธนบัตร

เหมือนทองคำ

แท้จริงก็เป็นโลหะ

เป็นกระดาษ

แต่เราให้ค่า

เราให้ชื่อ

เราให้ความหมาย

ของเหล่านี้เป็นจริง

จริงโดยสมมติ

ถ้าไม่รู้จักสมมติจริง ๆ

ใจก็จะเผลอไปติดมัน

ไปยึดชื่อ

ยึดค่า

ยึดตำแหน่ง

ยึดความหมาย

ทั้งที่แท้แล้ว

ทุกอย่างเป็นเพียงสิ่งที่เรียกกันขึ้นมา

ผี

เทวดา

นรก

สวรรค์

นิพพาน

ก็เป็นเรื่องสมมติทั้งสิ้น

แต่เป็นจริงโดยสมมติ

เพราะฉะนั้น

ขอให้รู้จักสมมติจริง ๆ

แล้วอยู่กับสมมติได้

โดยไม่ถูกสมมติครอบงำ

ใจจะค่อย ๆ วาง

ค่อย ๆ เบา

ค่อย ๆ รู้ตรง

และเมื่อรู้ตรง

ก็ไม่ต้องไปแบกโลกทั้งใบไว้ในใจอีก

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati