“รู้จักกาลเวลา รักงาน รักการ อย่าเป็นคนขี้คร้าน”

 

รู้จักกาล

รู้จักเวลา


นี่แหละทางของผู้ฝึกใจ


หลวงพ่อเทียนสอนให้เห็นตรงๆ ว่า

การปฏิบัติธรรมะ

ไม่ใช่เรื่องเอาแต่นั่งคอย

ไม่ใช่เรื่องเอาแต่พูดถึงธรรม


แต่คือการลุกขึ้น

ทำจริง

เห็นจริง


ตอนเช้า

ตีสามครึ่ง ตีสี่

ให้ลุกออกมาเดินจงกรม

ให้คนอื่นเห็น


ไม่ใช่เพื่ออวด

แต่เพื่อปลุกใจตัวเอง

ให้ไม่ไหลไปตามความขี้คร้าน


เพราะเมื่อใจชอบหลับ

ชอบนอน

ชอบพูด

ชอบคุย

ธรรมะก็ค่อยๆ ถอยห่าง


ความก้าวหน้าจึงไม่มา

เพราะเราไม่ทำ


ผู้ตั้งใจประพฤติ

ผู้รู้จักกาล รู้จักเวลา

ผู้รักการ รักงาน

ย่อมค่อยๆ ก้าวหน้า


ก้าวหน้าจากการไม่ปล่อยตัว

ก้าวหน้าจากการไม่เอาแต่ตามใจ

ก้าวหน้าจากการทำในสิ่งที่ควรทำ


หลวงพ่อจึงให้ฝึกกัน

เพื่อเป็นครูของคน


เดินจงกรมก็เดินพร้อมกัน

สร้างจังหวะก็นั่งสร้างจังหวะพร้อมกัน


เมื่อเห็นกันและกัน

ใจก็เกิดความละอาย


ละอายที่จะไม่ทำ

ละอายที่จะปล่อยตัว

ละอายที่จะเอาความชั่วมาแสดง


แต่ให้เอาความดีมาแสดง

ให้กันและกันเห็น


นี่แหละ

คือการเป็นครูของกันและกัน


ไม่ใช่แค่สอนด้วยปาก

แต่สอนด้วยการกระทำ


เจ้าตื่นก่อน

ข้าก็ตื่นก่อน


เจ้าเดิน

ข้าก็เดิน


เจ้าทำ

ข้าก็ทำ


ตรงนี้เอง

ความละอายในใจจะเกิดขึ้น


หลวงพ่อเรียกว่า

หิริ

ความละอายแก่ใจ


ถ้าไม่มีความละอาย

ใจก็ไหลลงไปตามสันดานเดิม

ลงไปหาความเกียจคร้าน

ลงไปหาความชั่ว

ลงไปหาการพูดชั่ว คิดชั่ว ทำชั่ว


ท่านจึงเตือนแรง

แต่เตือนด้วยเมตตา

เพื่อให้เห็นว่า

ใจที่ไม่ฝึก

ก็เหมือนใจที่เป็นผี

เป็นสัตว์


ไม่ใช่เพราะหน้าตา

ไม่ใช่เพราะแข้งขา

ไม่ใช่เพราะร่างกาย


แต่เพราะใจไม่รู้จักอาย

ไม่รู้จักละ

ไม่รู้จักแก้ไขตัวเอง


หลวงพ่อบอกชัดว่า

ต้องแก้ไขตัวเอง


เพราะธรรมะไม่ใช่ของลอยๆ

ไม่ใช่สี

ไม่ใช่แสง

ไม่ใช่ลูกแก้ว

ไม่ใช่สิ่งลึกลับที่มาสวมเข้าตัวเรา


ธรรมะอยู่ที่การเห็นจิต

เห็นใจ

เห็นการคิดของตนเอง


เมื่อเห็นแล้ว

ก็รู้จักทำ


นี่จึงชื่อว่า

พระทำ


พระทำการ

พระทำงาน

พระพูด

พระคิด


ถ้าทำดี

ก็เป็นพระทำ


ถ้าทำชั่ว

ก็เป็นผีทำ


คำว่าเป็นคน

ในความหมายของหลวงพ่อ

คือคนที่รู้จักเลือก

รู้จักคัด

รู้จักเอาสิ่งที่เป็นประโยชน์มาพูด

มาคุย

มาแนะนำสอนกัน


ไม่ใช่คนที่พูดไปเรื่อย

ไม่ใช่คนที่คุยเอาเพลิน

ไม่ใช่คนที่เอาปัญญาไปใช้หาเงินอย่างเดียว


ปัญญาในทางธรรม

คือความรู้ตรง

ที่ทำให้ชีวิตต่างจากเก่า


เมื่อแต่ก่อนตื่นสาย

เดี๋ยวนี้ตื่นเช้า


เมื่อแต่ก่อนสูบบุหรี่

เดี๋ยวนี้เลิกได้


เมื่อแต่ก่อนพูดมาก

เดี๋ยวนี้พูดแต่ความจริง


นั่นแหละ

คือล่วงจากภาวะเดิม


คือล่วงจากความเป็นปุถุชน

ขึ้นสู่ความเป็นผู้ประเสริฐ


ธรรมะจึงไม่ใช่เรื่องไกล


อยู่ที่เราจะ

รู้จักกาล

รู้จักเวลา

รู้จักงาน

รู้จักฝึก

รู้จักละ

รู้จักอาย

และรู้จักแก้ไขตัวเอง


เมื่อทำได้

ใจจะค่อยๆ สงบ

และสงบนั้น

ไม่ใช่ความสงบที่นั่งนิ่งเฉยอย่างเดียว


แต่คือความสงบที่รู้จริง

เห็นจริง

เปลี่ยนจริง


#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati


Archive