“พระ” คือ “ผู้ที่เห็นความจริง”

 คำว่า “พระ”

ไม่ใช่เพียงรูปแบบภายนอก

แต่คือ “ผู้ที่เห็นความจริง”

และชี้ให้คนอื่นเห็นตาม

—

ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

ในวัด…หรือในโลก

หน้าที่นั้นเหมือนกัน

คือการชี้ให้เห็น

ความจริงของชีวิต

—

แต่ในวันนี้

เรามักถูกชวนให้ “ทำมากขึ้น”

มากกว่าถูกชวนให้ “ดู”

ดูความคิด

ดูอารมณ์

ดูความโลภ โกรธ หลง

ที่กำลังเกิดขึ้น…ในใจ

—

เราจึงรู้เรื่องธรรมะมากขึ้น

แต่กลับไม่รู้จักตัวเองมากขึ้น

—

สิ่งที่สำคัญ

จึงอาจไม่ใช่การสะสมอะไรเพิ่ม

แต่คือการเริ่ม “เห็น”

—

เห็นแล้ว…วาง

รู้แล้ว…ไม่ยึด

—

เมื่อไม่ยึด

ใจจะเบาขึ้นโดยไม่ต้องพยายาม

—

รอยยิ้มที่เกิดขึ้น

จึงไม่ใช่รอยยิ้มที่ฝืน

แต่เป็นรอยยิ้มของใจ

ที่ไม่แบกอะไรไว้

—

ความทุกข์

ไม่ต้องรอให้ไปถึงที่ไหน

มันเกิดขึ้น…ในขณะที่ใจเข้าไปยึด

และดับไป…ในขณะที่รู้ทัน

—

สิ่งที่เราตามหา

อาจไม่ใช่อะไรไกล

—

แต่อยู่ในขณะนี้

ในความรู้สึกตัว

ที่กำลังเกิดขึ้น

—

วันนี้

ไม่ต้องเริ่มจากสิ่งยิ่งใหญ่

เพียงหยุดสักนิด

แล้วดูว่า

—

ตอนนี้

เรารู้ตัวอยู่หรือไม่

—

#ธรรมะใกล้ตัว

#รู้ตัวคือทาง

#ไม่หลงตัวไม่ลืมตัว