เห็นธรรม จึงเห็นพระพุทธเจ้า จับจีวรก็ไม่เห็น ถ้าไม่เห็นธรรม

 


พระพุทธเจ้า ไม่ได้อยู่ที่รูป


คนเรามักเห็นด้วยตา

แล้วเผลอเรียกว่านั่นคือความจริง


เห็นรูปงาม

เห็นกายสง่า

เห็นกิริยาน่าเลื่อมใส


แล้วใจก็เข้าไปยึด

คิดว่าการได้อยู่ใกล้

คือการได้พบพระพุทธเจ้า


แต่หลวงพ่อเทียนชี้ให้เห็นว่า

พระพุทธเจ้านั้น ไม่ใช่เพียงรูปกายภายนอก


รูปนั้นเกิดขึ้น

ตั้งอยู่

แล้วก็ดับไป


ตายเป็น

เน่าเป็น

เปื่อยเป็น

เหม็นเป็น


สิ่งที่ตาเห็น จับต้องได้

ไม่ใช่ที่พึ่งแท้ของใจ


พระวักกลิหลงอยู่ตรงนั้น

หลงในความงาม

หลงในรูปโฉม

หลงในสิ่งที่มองเห็นได้


แต่ไม่ได้ฟังด้วยความรู้สึกตัว

ไม่ได้ปฏิบัติตามคำสอน


ได้ยิน

แต่ไม่ได้ยิน


เพราะใจยังไม่เข้าไปถึงธรรม


เรื่องนี้จึงเตือนเราอย่างอ่อนโยนว่า

อย่าเอาแต่ตามดูเปลือกนอก


อย่าเพียงพอใจในรูป

ในเสียง

ในสิ่งที่มากระทบตา หู ใจ


ให้หันกลับมาดูตรงนี้

ดูความเกิดดับของกายใจตนเอง


ดูความรู้สึกที่เกิดขึ้น

ดูอาการที่เคลื่อนไหว

ดูใจที่กำลังอยาก

กำลังยึด

กำลังหลง


ตรงที่เห็นความจริงนี้

ตรงนั้นแหละ

เริ่มเข้าใกล้พระพุทธเจ้า


เพราะพระพุทธเจ้าไม่ตาย

ไม่เน่า

ไม่เปื่อย

ไม่เหม็น


พระพุทธเจ้าคือธรรม

คือความจริงที่รู้ได้ตรง ๆ


เมื่อใดเห็นธรรม

เมื่อนั้นเห็นพระพุทธเจ้า


เมื่อใดไม่เห็นธรรม

ต่อให้จับชายจีวร

ต่อให้ยืนอยู่ใกล้

ใจก็ยังไม่พบพระพุทธเจ้า


บทเรียนของพระวักกลิ

จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว


เราทุกคนอาจเผลอเหมือนกัน

เผลอไปตามรูป

ตามเสียง

ตามภาพลักษณ์


จนลืมกลับมารู้ตัว

ลืมดูธรรมที่กำลังเกิดในกายใจนี้


ให้เราค่อย ๆ หยุด

แล้วหันมารู้ตรง ๆ


รู้กายที่เคลื่อนไหว

รู้ใจที่ไหวตาม

รู้ทุกอย่างตามที่มันเป็น


ไม่ต้องไปยึด

ไม่ต้องไปแต่ง


พอรู้ตรงนั้นได้

ใจจะค่อย ๆ หลุดจากของเก่า

จากความหลงในรูป


แล้วจะเริ่มเห็นพระพุทธเจ้า

ในทางของธรรม


#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati


Archive