ปฏิบัติธรรมเพื่อแก้ทุกข์ เมื่อไม่มีทุกข์ ก็ต้องเตรียมไว้

 

ธรรมะ เริ่มที่การรู้ทันทุกข์

คำสอนนี้ชัดเจนว่า

การปฏิบัติธรรม

ไม่ได้จำกัดอยู่ที่ใครคนหนึ่ง

ไม่จำกัดอายุ

ไม่จำกัดเพศ

ไม่จำกัดสถานะ

เป็นพระก็ปฏิบัติได้

เป็นโยมก็ปฏิบัติได้

เป็นใคร ๆ ก็ปฏิบัติได้ทั้งนั้น

เพราะธรรมะ

ไม่ได้มีไว้สำหรับท่องจำ

แต่มีไว้เพื่อแก้ทุกข์

เมื่อยังไม่มีทุกข์

ก็ยังไม่จำเป็นต้องดิ้นรนหาทางแก้

แต่เมื่อเหตุเกิดขึ้นเมื่อไร

ทุกข์ก็โผล่ขึ้นมาเมื่อนั้น

จึงต้องเตรียมไว้ก่อน

นี่แหละความไม่ประมาท

คือในวันที่ยังสงบ

เรายังฝึกยังอบรม

ยังรู้กายรู้ใจของเราอยู่เสมอ

ไม่ใช่รอให้ทุกข์มาถึง

แล้วค่อยเริ่มต้น

ถ้าเราแก้ไม่ได้

ก็แปลว่ายังไม่ชำนาญพอ

ยังไม่เห็นทางตรงนั้นด้วยตนเอง

ก่อนจะไปสอนใคร

ต้องมั่นใจจากการปฏิบัติของตัวเองก่อน

ไม่ใช่พูดตามความคิด

ไม่ใช่พูดเอาเองว่า

ต้องเป็นอย่างนั้น ต้องเป็นอย่างนี้

แต่ให้รู้จริง

จากสิ่งที่ทำอยู่กับตัว

หลวงพ่อเทียนชี้ไว้ตรง ๆ

ว่าไม่ต้องไปคิดมาก

ให้มาศึกษาที่ตัวเรา

ปฏิบัติที่ตัวเรา

ทำความรู้สึกตัว

ทำความตื่นตัวอยู่เสมอ

รู้การเคลื่อนไหวของกาย

ก็ให้รู้

จิตนึก จิตคิด

ก็ให้รู้

รู้บ่อย ๆ

ทำบ่อย ๆ

ไปไหนมาไหน

ก็รู้เช่นนั้น

ไม่ต้องตามวิตกกังวลไปทุกเรื่อง

คิดมาแล้วก็ปัดทิ้งไป

อย่าเข้าไปคลุกกับมัน

นี่คือการฝึกหัด

เมื่อฝึกบ่อย

ความเคยชินใหม่จะค่อย ๆ เกิดขึ้น

จิตจะไวขึ้น

พอมีอะไรไหวขึ้นมา

เราจะรู้ทันที

และเมื่อรู้ทันที

ความคิดก็ไม่ทันปรุงต่อ

ทุกข์ก็ไม่ทันตั้งตัว

ชีวิตจึงค่อย ๆ เบา

ไม่ใช่เพราะไม่มีเหตุ

แต่เพราะมีความรู้ทันเหตุ

การปฏิบัติธรรม

จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว

มันอยู่ในกายที่เคลื่อนไหว

อยู่ในใจที่นึกที่คิด

อยู่ในขณะที่เรากำลังเป็นอยู่ทุกวัน

ถ้ารู้ตรงนี้ได้

ธรรมะก็ไม่ไกลจากเราเลย

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati