ทุกข์ต้องกำหนดรู้ ทุกข์ดับได้ด้วยการเห็นความจริงในใจ

 

จิตใจนี่ เห็นได้ยาก

ต้องพิจารณาจริง ๆ

เพราะสิ่งที่เราว่า “ฮู้” นั้น

ยังไม่ใช่เห็น

มันเป็นการคิด

เป็นการรู้ตามคิด

แต่พอเผลอเข้าไปในความคิด

เราก็หลงว่า

นั่นแหละคือความจริง

ความจำก็เป็นอย่างนั้น

ตัวหนังสือ

ตัว ก.ไก่ ข.ไข่

ง.งู จ.จาน

ล้วนเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้ภายนอก

แต่สัญญาอีกอย่างหนึ่ง

ไม่ต้องเรียนแบบนั้นก็ได้

เพราะมันมีอยู่ในตัวเราแล้ว

รูปร่าง

นามธรรม

ทุกข์

อนิจจัง

อนัตตา

คำว่าสมมติ

ศาสนา

บาปบุญ

โทสะ

โมหะ

โลภะ

กิเลส

ตัณหา

อุปาทาน

ศีล

และสิ่งทั้งหลายที่เกี่ยวข้อง

มันรู้ได้

เพราะมันมีอยู่ในเรา

เหมือนของที่ถูกปิดบังไว้

ถ้าไม่มีใครเปิด

ก็ไม่เห็น

แต่พอมีผู้หงายขึ้นมา

ของที่อยู่ตรงนั้น

ก็เห็นได้ทันที

จิตใจคิด

จิตใจย่อมมี

มีอยู่กับทุกคน

และคนธรรมดานี่แหละ

ถ้าพัฒนาไป

ก็เป็นพระพุทธเจ้าได้

พระพุทธเจ้าจึงไม่ใช่คนแปลก

ไม่ใช่คนที่ไกลจากเรา

ท่านเป็นคนธรรมดา

แต่รู้ธรรมดาอย่างถึงที่สุด

จึงไม่ต้องวิตกกังวลกับใคร

ใครจะทำอะไร

ก็เป็นเรื่องของเขา

เราได้บอกแล้ว

ก็จบแล้ว

เขาจะเอา

หรือไม่เอา

ก็ปล่อยไป

แต่ถ้าเรายังเข้าไปอยู่ในความคิด

ก็ยังไม่รู้ความจริง

ความโกรธ

ความโลภ

ความหลง

ไม่ได้มีอยู่เป็นตัวเป็นตนในเรา

สิ่งที่มีแท้ ๆ

คือจิตใจที่สะอาด

สว่าง

สงบ

จิตใจบริสุทธิ์

ว่องไว

ผ่องแผ่ว

มันมีอยู่ทุกขณะ

แต่ถูกโมหะปกไว้

ถูกโลภะคลุมไว้

ถูกโทสะอัดแน่นไว้

เหมือนประตูที่ปิดแน่น

มีนอตขันอยู่

มีกุญแจล็อกไว้

ถ้าไม่รู้จักลูกกุญแจ

ก็เปิดไม่ออก

พอเปิดประตูไม่ได้

ใจก็มืดอยู่เช่นนั้น

การให้ทาน

การรักษาศีล

การทำกรรมฐาน

เป็นสิ่งดี

แต่ถ้ายังไม่แก้ทุกข์

ก็ยังไม่ใช่ของจริง

ของจริง

ต้องแก้ทุกข์ได้

คำสอนทั้งหมดของพระพุทธเจ้า

รวมลงที่การแก้ทุกข์

ให้รู้ทุกข์

ละเหตุแห่งทุกข์

เจริญทางดับทุกข์

ทำความดับทุกข์ให้แจ้ง

แต่เรามักไม่รู้

ว่าทุกข์คืออะไร

มรรคคืออะไร

บางทีเราไปยึดเอาแต่เรื่องผมหงอก

ฟันหัก

เนื้อหนังแห้งเหี่ยว

นั่นก็เป็นธรรมดาของมัน

แต่ทุกข์ที่แท้

อยู่ที่ความคิด

อยู่ที่การเคลื่อนไหวของใจ

ซึ่งเราไม่เคยเห็นตรง ๆ

พริบตาทีหนึ่ง

ก็ยังมีความรู้สึก

หายใจเข้า

หายใจออก

ก็ยังรู้ได้

สิ่งนี้แหละ

คือสัญญา

คือความหมายรู้จำได้

มันไม่ได้อยู่ไกล

ไม่ได้อยู่ภายนอกเท่านั้น

แต่มันอยู่ในกาย

อยู่ในใจ

อยู่ในชีวิตประจำวัน

เราเพียงแต่ยังไม่รู้จักมัน

ถ้ากลับมาพิจารณาตรงนี้

ความรู้จะไม่ใช่แค่การคิด

แต่เป็นการเห็นตรง

เห็นตามที่มันเป็น

เห็นความคิด

เห็นความรู้สึก

เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในใจ

อย่างสงบ

อย่างซื่อตรง

อย่างรู้จริง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati