“ให้รู้สึกตัวนะ” รู้กายก่อน แล้วใจจะรู้เอง

 

ถ้ายังไม่รู้สึกตัว

แม้ใกล้พระพุทธเจ้า ก็ยังไม่ถูกต้อง

คำสอนนี้เรียบ

แต่ตรงถึงใจ

หลวงพ่อมองเห็นว่า

ชีวิตของคนส่วนมาก

แม้จะเดินดิน กินข้าว ทำงาน ไปโน่นมานี่

ก็ยังอยู่กับความทุกข์

หน้าตาเป็นคน

แข้งขา มือเท้าเป็นคน

แต่จิตใจและชีวิต

ถูกพาทำธุระด้วยทุกข์อยู่ตลอด

ความทุกข์นั้น

ไม่ได้อยู่ไกล

มันอยู่กับคนนั้นเอง

เพราะอย่างนั้น

สิ่งที่หลวงพ่อย้ำเสมอ

จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว

ไม่ใช่ให้คิดมาก

ไม่ใช่ให้เชื่อเอา

แต่ให้รู้สึกตัว

เพียงคำเดียว

แต่เป็นคำที่พาคนกลับมาหาตัวเอง

หลวงพ่อเห็นว่า

การทำให้คนรู้สึกตัวนั้นยาก

เหมือนกลิ้งครกขึ้นภูเขา

แต่ถ้าปล่อยให้สงบเฉย ๆ

กลับเหมือนกลิ้งครกลงภูเขา

ทำได้ง่ายกว่า

แต่ไม่พาให้เห็นความจริง

ความรู้สึกตัวจึงเหมือนงานที่เรียบง่าย

แต่ต้องทำจริง

ต้องฝึกตรงนี้

เริ่มจากกายนี้เอง

พลิกมือขึ้น

คว่ำมือลง

ให้รู้

พริบตา

ให้รู้

เหลือบซ้าย

แลขวา

ให้รู้

ก้ม

เงย

ให้รู้

กลืนน้ำลาย

ให้รู้

หายใจเข้า

ให้รู้

หายใจออก

ให้รู้

เข้าสั้น

ให้รู้

เข้ายาว

ให้รู้

ลมหยาบ

ลมละเอียด

ให้รู้

นี่ไม่ใช่การคิดเอา

ไม่ใช่การนึกเอา

แต่เป็นความรู้ที่มีอยู่กับตัว

เป็นหน้าที่ของความรู้เฉพาะตัว

ให้มันทำงานของมันเอง

ตาก็เห็น

หูก็ได้ยิน

กายก็เคลื่อนไหว

แล้วความรู้สึกตัว

จะค่อย ๆ สะสมขึ้นมาเอง

เมื่อรู้กายได้

จิตใจที่คิดก็จะปรากฏให้รู้

คิดปุ๊บ

ก็รู้ว่าเป็นความคิด

ตัวคิดเป็นอย่างหนึ่ง

ตัวรู้เป็นอีกอย่างหนึ่ง

ตรงนี้สำคัญมาก

เพราะถ้าเผลอไปเป็นความคิด

ก็จะเห็นแต่เรื่องราว

ไม่เห็นตัวรู้

แต่ถ้ารู้สึกตัวอยู่

แม้ความคิดเกิดขึ้น

ก็ไม่หลงไปกับมันง่าย

ความรู้สึกตัวจึงไม่ใช่เรื่องไกล

ไม่ใช่เรื่องยากเกินมือ

ให้ทำเอาเอง

แล้วจะรู้เอง

เมื่อรู้ตรงนี้

ชีวิตค่อย ๆ กลับมาตั้งมั่น

เบา

และตรง

#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati