ปฏิบัติธรรม คือฝึกหัดตัวเอง ต้องทำเอง อย่าให้ใครทำแทน

 

ธรรมะอยู่ที่การฝึกหัด


ไม่ใช่คำสวยงาม

ไม่ใช่เรื่องไกลตัว


เริ่มจากกายนี้เอง

เริ่มจากการเดิน

เริ่มจากการลุก

เริ่มจากการนอน

เริ่มจากการตื่น


หลวงพ่อสอนให้ทำเบา ๆ

เบาในที่นี้

ไม่ใช่เพียงเบาแรง

แต่เป็นเบาอย่างมีสติ

เบาอย่างไม่ไปรบกวนใคร

เบาอย่างรู้จักตัวเอง


เดินก็เบา

เปิดประตูก็เบา

ล้างหน้าก็เบา

ขากเสลด น้ำลาย ก็เบา


เหมือนเรากำลังฝึกใจ

ให้ไม่กระทบคนอื่น

และไม่เผลอทิ้งตัวเอง


แม้อยู่ร่วมกัน

แม้นอนกุฏิเดียวกัน

การเคลื่อนไหวทุกอย่าง

ยังควรมีความรู้สึกตัว

มีความเกรงใจ

มีความเรียบร้อยจากข้างใน


ถ้าจะลุก

ก็ลุกอย่างรู้ตัว

ถ้ายังไม่ลุก

ก็นอนอยู่ในที่ของตน

ฝึกอยู่ตรงนั้น

อย่างไม่รบกวนหมู่


ธรรมะไม่ใช่การฝืนจนแข็ง

แต่เป็นการฝึกอย่างต่อเนื่อง

ฝึกดูว่าเราทำได้ไหม

ฝึกดูว่าเรารู้ตัวทันไหม


เมื่อฝึกตัวเองได้

ก็พอจะเข้าใจคนอื่นได้

แต่ถ้าฝึกตัวเองยังไม่ได้

จะไปจัดการหมู่คนอื่น

ย่อมไม่เป็นผล


เรื่องการนอน

หลวงพ่อไม่ได้สอนให้ฟุ้งเฟ้อ

ไม่ได้สอนให้นอนทั้งวันทั้งคืน

แต่สอนให้รู้จักนอนให้เต็มที่

นอนให้หลับจริง

หลับสนิท

หลับอย่างสบาย

ไม่ฝันฟุ้งซ่าน


แล้วพอตื่น

ให้รู้ทันการตื่นนั้น

รู้ว่าตื่นแล้ว

ลุกทันที


ถ้ายังลุกไม่ได้

ก็ทำความเพียรในที่นั้น

จะนอนภาวนาก็ได้

จะนั่งภาวนาก็ได้

ถ้าฝึกหัดดี


ทุกอย่างจึงกลับมาเป็นการเรียนรู้

เรียนรู้กาย

เรียนรู้ใจ

เรียนรู้การเคลื่อนไหว

เรียนรู้ความคิดที่พลิกไหวอยู่ในตัว


สิ่งเหล่านี้

ไม่ใช่ผีมาทำ

ไม่ใช่เทวดามาทำ

ไม่ใช่แม้แต่พระพุทธเจ้าจะมาทำแทนเราได้


เราต้องทำเอง


ต้องลองเอง

ต้องฝึกเอง

ต้องรู้เองตรงนี้


เมื่อใจยอมฝึก

ทุกอิริยาบถก็เป็นครู

ทุกการลุกนั่งนอนเดิน

ก็พาเราเข้ามาเห็นตัวเอง

อย่างค่อย ๆ

อย่างจริง ๆ

อย่างเป็นธรรมชาติ


#หลวงพ่อเทียน #ความรู้สึกตัว #DhammaMahasati


Archive